Di Dariyê de, peyvên hevaltiyê دوستی (dosti) û heval دوست (dost) in; di Paştoyê de, hevaltiyê دوستي (dosti) û hevaltî رفاقت (refāqat) bi gelemperî tên bikaranîn. Têkiliya xizmî an civakî bixweber hevaltî nayê hesibandin, heke têkiliya dilxwazî, kesane û domdar a ji aliyê her du kesan ve tune be. Têkilî bi gelemperî bi rêya xizm, tax, perwerde, kar, bazirganî û civînên olî an civakî pêk tên. Telefon, peyamên mobîl û medyaya civakî civînên kesane temam dikin, dema ku gihîştina înternetê, amûr, pere û gihîştina ewle hebe. Di 2025 de, nêzîkî 16 ji sedî nifûsê înternetê bikar dianî; qutkirina torê, lêçûn û nebûna amûran jî têkilî sînordar dikin. Ji ber qedexeyên li ser xwendina bilindtir, kar, azadiya tevgerê û beşdariya giştî, jin û keç ji gelek rêyên têkiliyê kêmtir dikarin sûd werbigirin. Seredana malan, têkilî bi rêya komên jinan û danûstandina ji dûr ve dibe ku hîn jî gengaz bin, lê ev yek girêdayî cih, hebûna kesekî ku bi wan re be, çavdêrî û sepandina rêgezên mahramê ye. Zarok û ciwan pêdivî bi têkiliya li gorî temenê xwe, lênêrîna mezinên pê bawer û parastinê li hember îstîsmarê hene; divê ji civînên veşartî yên xeternak dûr bikevin. Koçberî, veger, ji hev qetandina malbatê, nebûna belgeyan û xizanî dikarin hevaltiyên heyî û torên piştgiriyê têk bibin. Parastina bingehê civakê, Ragihandin bi Civakan re û navbeynkariya mirovî dikarin piştgiriya pratîkî pêşkêş bikin, lê ne saziyên hevaltiyê ne û li her parêzgehê peyda nabin. Desthilatdarên de facto, aktorên ewlekariya herêmî, malbat û rêberên civakê bandorê li ser gengazî û ewlehiya têkiliyan dikin; ji bo hevaltiyan saziyek taybet tune ye. Hevaltî maf an erkên qanûnî yên taybet çênake. Razîbûn, sînorên kesane, nepenîbûn û dûrketina ji zorê an îstîsmarê hîn jî rêgezên bingehîn in. Hevaltî di navbera kesên heman zayendê de tu nasnameya cinsî ya taybet nîşan nade; lê mirovên LGBTQI+ bi taybetî di bin xetereyê de ne û divê nasnameya xwe bi têkiliyên giştî an peyamên ne ewle eşkere nekin. Di têkiliyên dîjîtal de, divê herî kêm agahiyên nasîner bên parvekirin û divê amûr û hesab bên parastin. Divê nasname bên piştrastkirin û wêne an cih tenê bi razîbûnê bên parvekirin, ji ber ku eşkerekirin, desteserkirin, şantaj û qutkirina torê gengaz in. Afghanistanê hîn jî hawîrdoreke xeternak e; revandin, tundûtîjî, kontrolxanî, cewherên teqemeniyê yên neteqiyayî û qedexeyên herêmî gengaz in. Ji ber vê yekê, cihê civînê, kesê ku bi kesê din re diçe, rê û dema têkiliyê divê li gorî rewşa ewlekariya heyî ya parêzgeha têkildar bên guhertin. Di rewşên zext, gef, şantaj an şopandinê de, bi ewlehî sînorkirina têkiliyê bi astengkirin an sînorkirinê dibe ku guncaw be. Divê delîl bi ewlehî bên hilanîn û, heke pêwîst be, ji rêxistinên parastinê, hiqûqî an mirovî yên pê bawer re bên radestkirin. Hevaltî lêçûn an jî dema dawî ya yekgirtî tune ye, lê veguhestin, karanîna telefonê, pakêtên daneyê, amûr û tedbîrên parastinê dikarin barên pratîkî biafirînin.
Hevaltî li Afghanistanê
Hevaltî li Afghanistanê têkiliyeke kesane, ne evînî û bi dilê azad hatî hilbijartin e ku tê de her du kes bi rêkûpêk bi hev re têkilî datînin. Ji bo wê tomarkirin, pejirandin an jî nivîsgeheke taybet a hikûmetê ne pêwîst e. Têkilî bi gelemperî bi rêya malbat, tax, dibistan, kar û civînên olî an civakî dest pê dikin. Gihîştin û ewlehî bi awayekî girîng li gorî zayend, temen, parêzgeh û şertên jiyanê diguhere.
VivAVia can make mistakes. Check important information.