ਅਫ਼ਗਾਨਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਕਾਨੂੰਨ

ਅਫ਼ਗਾਨਿਸਤਾਨ ਦਾਖ਼ਲਾ, ਕਾਰੋਬਾਰ, ਸੇਵਾ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਯਾਤਰੀ, ਆਵਾਜਾਈ-ਰਾਹੀਂ ਗੁਜ਼ਰ, ਨਿਵਾਸ ਅਤੇ ਕੰਮ ਦੇ ਵੀਜ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਫ਼ਰਕ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਰਜ਼ੀਆਂ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਅਫ਼ਗਾਨ ਦੂਤਾਵਾਸ ਜਾਂ ਕੌਂਸਲੇਟ ਰਾਹੀਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਆਨਲਾਈਨ ਫਾਰਮ ਜਾਂ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕ ਵੀਜ਼ਾ ਸਿਰਫ਼ ਤਦ ਉਪਲਬਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੇ ਸੰਬੰਧਿਤ ਅਰਜ਼ੀ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਚਾਲੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਕੂਟਨੀਤਕ ਮਿਸ਼ਨ ਅਕਸਰ ਅਸਲ ਪਾਸਪੋਰਟ, ਫਾਰਮ, 5 × 4 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਮਾਪ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪਾਸਪੋਰਟ ਤਸਵੀਰਾਂ, ਭੁਗਤਾਨ ਦਾ ਸਬੂਤ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਮੰਗਦਾ ਹੈ। ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਪਾਸਪੋਰਟ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਹੋਰ ਵੈਧ ਹੋਣਾ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਖਾਲੀ ਸਫ਼ੇ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਸੰਬੰਧਿਤ ਮਿਸ਼ਨ ਵਾਧੂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਲਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਦਾਖ਼ਲਾ ਵੀਜ਼ੇ ਲਈ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਅਫ਼ਗਾਨਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਅਤੇ ਲਾਇਸੈਂਸਸ਼ੁਦਾ ਕੰਪਨੀ ਜਾਂ ਸੰਸਥਾ ਦਾ ਸੱਦਾ, ਨਾਲ ਹੀ ਵਿਦੇਸ਼ ਮੰਤਰਾਲੇ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰਤ ਪੱਤਰ ਅਤੇ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲੋੜੀਂਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਵੈध ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਫ਼ੀਸ 100 ਅਮਰੀਕੀ ਡਾਲਰ ਹੈ। ਮਾਮਲੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਵੀਜ਼ਾ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਤੱਕ ਵੈਧ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਦੀ ਫ਼ੀਸ 40 ਤੋਂ 300 ਅਮਰੀਕੀ ਡਾਲਰ ਹੈ। ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵੀਜ਼ੇ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ-ਸਬੰਧੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਮੰਗਦਾ ਹੈ; ਫ਼ੀਸ 40 ਤੋਂ 100 ਅਮਰੀਕੀ ਡਾਲਰ ਹੈ। ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕ ਵੀਜ਼ੇ ਅਕਸਰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਦਾਖ਼ਲੇ ਲਈ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਅਤੇ ਨਿਵਾਸ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ 30 ਦਿਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਨਿਵਾਸ ਵੀਜ਼ਾ ਸੇਵਾ, ਕਾਰੋਬਾਰ, ਦਾਖ਼ਲਾ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਜਾਂ ਜਹਾਜ਼ ਦੇ ਕਰਮਚਾਰੀ ਵਾਲੇ ਵੀਜ਼ੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲੰਬੇ ਜਾਂ ਅਗਲੇ ਨਿਵਾਸ ਲਈ ਇੱਕ ਰਸਮੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਹੈ। ਕਾਬੁਲ ਵਿੱਚ ਵਿਦੇਸ਼ ਮੰਤਰਾਲੇ ਦੇ ਕੌਂਸਲਰ ਡਾਇਰੈਕਟੋਰੇਟ ਰਾਹੀਂ ਮਿਆਦ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਅਰਜ਼ੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਨਿਵਾਸ ਵੀਜ਼ਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਰੁਜ਼ਗਾਰ, ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲਿਆਉਣ ਜਾਂ ਸਥਾਈ ਨਿਵਾਸ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਲਈ ਕੰਮ ਦੇ ਵੀਜ਼ੇ ਅਤੇ ਕੰਮ ਦੇ ਪਰਮਿਟ ਦੀ ਵੱਖਰੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੈ; ਕਿਰਤ ਮੰਤਰਾਲਾ ਇਸ ਦੀ ਵਿਦੇਸ਼ ਮੰਤਰਾਲੇ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਿ ਮੰਤਰਾਲੇ ਨਾਲ ਤਾਲਮੇਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਾਲਕ ਜਾਂ ਸੰਸਥਾ ਦਾ ਪੱਤਰ, ਵਿਦੇਸ਼ ਮੰਤਰਾਲੇ ਦੀ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ ਜਾਂ ਮਨਜ਼ੂਰੀ, ਪਾਸਪੋਰਟ ਅਤੇ ਮਿਸ਼ਨ ਅਨੁਸਾਰ ਬੈਂਕ ਸਟੇਟਮੈਂਟ ਲੋੜੀਂਦੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਸ਼ਰਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸੈਲਾਨੀ ਵੀਜ਼ੇ ’ਤੇ ਨੌਕਰੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰੋਕਣਾ ਮਕਸਦ ਹੈ। ਅਫ਼ਗਾਨ ਮੂਲ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਪਾਸਪੋਰਟਧਾਰਕਾਂ ’ਤੇ ਇੱਕ ਅਪਵਾਦ ਲਾਗੂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਵਿਦੇਸ਼ ਮੰਤਰਾਲਾ ਉਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਵੀਜ਼ਾ-ਮੁਕਤ ਦਾਖ਼ਲੇ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਜਨਮ-ਥਾਂ ਅਫ਼ਗਾਨਿਸਤਾਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵਿਅਕਤੀ ਅਫ਼ਗਾਨ ਪਛਾਣ ਕਾਰਡ (ਤਜ਼ਕੀਰਾ), ਅਫ਼ਗਾਨ ਪਾਸਪੋਰਟ ਜਾਂ ਅਫ਼ਗਾਨ ਕੂਟਨੀਤਕ ਮਿਸ਼ਨ ਰਾਹੀਂ ਜਾਰੀ ਪਛਾਣ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਪੇਸ਼ ਕਰੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾਖ਼ਲਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਅਫ਼ਗਾਨ ਨਾਗਰਿਕਤਾ ਜਾਂ ਸਥਾਈ ਨਿਵਾਸ ਦਾ ਹੱਕ ਸਥਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਆਪਣੀ ਨਾਗਰਿਕਤਾ ਛੱਡ ਚੁੱਕੇ ਸਾਬਕਾ ਅਫ਼ਗਾਨ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਦਾਖ਼ਲੇ ਲਈ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਨਾਗਰਿਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮਿਲਾਉਣ ਲਈ ਨਿਵਾਸ ਦਰਜੇ ਵਜੋਂ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਾਹ ਸਥਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਵੱਖਰੇ ਮਿਸ਼ਨ ਆਪਣੀ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਵਿਵਸਥਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਮਿਸਾਲ ਵਜੋਂ ਅਬੂ ਧਾਬੀ ਵਿੱਚ ਕੂਟਨੀਤਕ ਮਿਸ਼ਨ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਵੈਧ, ਕਈ ਵਾਰ ਦਾਖ਼ਲੇ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਵੀਜ਼ੇ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਫ਼ੀਸ 10 ਅਮਰੀਕੀ ਡਾਲਰ ਹੈ। ਪਛਾਣ ਪੱਤਰ ਜਾਂ ਵਿਆਹ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ ਅਤੇ ਬੈਂਕ ਸਟੇਟਮੈਂਟ ਮੰਗੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਅਫ਼ਗਾਨ ਨਾਗਰਿਕ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਜੀਵਨ-ਸਾਥੀ ਲਈ ਇਸਲਾਮੀ ਕਾਨੂੰਨ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਾਗਰਿਕਤਾ ਲਈ ਅਰਜ਼ੀ ਦੇਣ ਦਾ ਰਾਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਾਨੂੰਨ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਪੰਜ ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਿਵਾਸ ਦੀ ਸ਼ਰਤ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਇਹ ਅਰਜ਼ੀ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਿਵਾਸ ਦਾ ਹੱਕ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ। ਸ਼ਰਨਾਰਥੀਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ਰਣ ਮੰਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਰਾਜ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਅਥਾਰਟੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕਿਸੇ ਸੰਸਥਾ ਦਾ ਪੁਸ਼ਟੀਸ਼ੁਦਾ ਸਬੂਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਅਫ਼ਗਾਨਿਸਤਾਨ ਅਗਸਤ 2005 ਤੋਂ 1951 ਦੀ ਸ਼ਰਨਾਰਥੀ ਕਨਵੈਨਸ਼ਨ ਅਤੇ 1967 ਦੇ ਪ੍ਰੋਟੋਕੋਲ ਦਾ ਪੱਖਕਾਰ ਹੈ, ਪਰ ਖੋਜੀ ਸਥਿਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸ਼ਰਣ ਕਾਨੂੰਨ ਮਸੌਦਾ ਹੀ ਰਿਹਾ। ਅਫ਼ਗਾਨਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਸ਼ਰਣ ਮੰਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ਰਨਾਰਥੀਆਂ ਦੀ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਸ਼ਰਨਾਰਥੀ ਏਜੰਸੀ (ਯੂਐਨਐਚਸੀਆਰ) ਕਰਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਰਾਜ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਅਥਾਰਟੀ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ। ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਮੌਜੂਦਾ ਸੰਪਰਕ-ਕਾਰਵਾਈ ਰਾਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਕਾਬੁਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਮੁਲਾਕਾਤ ਸਮਾਂ ਸੋਮਵਾਰ ਅਤੇ ਬੁੱਧਵਾਰ ਸਵੇਰੇ 8:30 ਤੋਂ ਦੁਪਹਿਰ 12:30 ਤੱਕ ਆਈਕਾਨ ਕੰਪਾਊਂਡ (ਅਧਿਕਾਰਤ ਸਵਾਗਤ ਥਾਂ) ’ਤੇ ਹੈ। ਯੂਐਨਐਚਸੀਆਰ ਦੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਮੁਫ਼ਤ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਰਵਾਨਗੀ ਜਾਂ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਕੱਢੇ ਜਾਣ ਦੀ ਗਾਰੰਟੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀਆਂ। ਸੁਰੱਖਿਆ, ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਦੇ ਮੌਕਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਸੀਮਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਅਸਲ ਅਧਿਕਾਰੀ ਯੂਐਨਐਚਸੀਆਰ ਦੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਸਿਰਫ਼ ਹਰੇਕ ਮਾਮਲੇ ਅਨੁਸਾਰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਵੱਖਰੇ ਸਥਾਈ ਨਿਵਾਸ ਪਰਮਿਟ ਦਾ ਮੌਜੂਦਾ ਜਨਤਕ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਸਬੂਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਨਿਵਾਸ ਵੀਜ਼ੇ ਦੀ ਮਿਆਦ ਸੀਮਿਤ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਨਾਗਰਿਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਸਲਾਮੀ ਅਮੀਰਾਤ ਅਫ਼ਗਾਨਿਸਤਾਨ ਦੇ 2000 ਦੇ ਨਾਗਰਿਕਤਾ ਕਾਨੂੰਨ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਬਿਨੈਕਾਰਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ 18 ਸਾਲ ਹੋਣੀ, ਅਰਜ਼ੀ ਦੇਣੀ, ਪੰਜ ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਿਵਾਸ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਨਿਵਾਸ ਦੌਰਾਨ ਅਪਰਾਧਿਕ ਰਿਕਾਰਡ ਨਾ ਹੋਣਾ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੈ। ਕਾਨੂੰਨ ਨਸਲ, ਭਾਸ਼ਾ, ਲਿੰਗ ਜਾਂ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਪੱਧਰ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਮਨਾਹੀਆਂ ਨਹੀਂ ਗਿਣਾਉਂਦਾ। ਦੋਹਰੀ ਨਾਗਰਿਕਤਾ ਕਾਨੂੰਨ ਅਨੁਸਾਰ ਮਨਾਹੀ ਹੈ। ਅਰਜ਼ੀਆਂ ਵਿਦੇਸ਼ ਮੰਤਰਾਲੇ ਰਾਹੀਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਨਾਗਰਿਕਤਾ ਅਰਜ਼ੀ ਫਾਰਮ (ਐਨਗੇਟ) ਵਿੱਚ ਪਛਾਣ ਗਵਾਹ ਲੋੜੀਂਦੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਕਮਿਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ, ਨਿਆਂ ਮੰਤਰਾਲਾ, ਵਿਦੇਸ਼ ਮੰਤਰਾਲਾ, ਗ੍ਰਹਿ ਮੰਤਰਾਲਾ ਅਤੇ ਖੁਫੀਆ ਮਹਾਨਿਰਦੇਸ਼ਾਲਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਅੰਤਿਮ ਨਾਗਰਿਕਤਾ ਅਮੀਰੁਲ ਮੋਮੇਨੀਨ (ਸਰਵੋਚ ਆਗੂ ਦਾ ਖ਼ਿਤਾਬ) ਦੇ ਫ਼ਰਮਾਨ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵੀਜ਼ਾ ਜਾਰੀ ਕਰਨ ਅਤੇ ਮਿਆਦ ਵਧਾਉਣ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਵਿਦੇਸ਼ ਮੰਤਰਾਲਾ ਜਾਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਕੂਟਨੀਤਕ ਮਿਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਦੀ ਮੌਜੂਦਾ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਆਖ਼ਰੀ ਮਿਤੀ, ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਪੀਲ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਜਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ-ਮਿਆਦ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਨਹੀਂ ਹੋਈ। ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਬਿਨੈਕਾਰ ਜਾਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਿਸ਼ਨ ਜਾਂ ਵਿਦੇਸ਼ ਮੰਤਰਾਲੇ ਤੋਂ ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਾਮਲੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸਲਾਹ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਿਆਂਇਕ ਸਮੀਖਿਆ ਦਾ ਹੱਕ ਸਥਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਯੂਐਨਐਚਸੀਆਰ ਕਾਬੁਲ, ਹੇਰਾਤ, ਪਕਤਿਕਾ, ਪਕਤੀਆ, ਖੋਸਤ, ਗ਼ਜ਼ਨੀ ਅਤੇ ਕੁੰਦੂਜ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਨਾਰਥੀਆਂ, ਸ਼ਰਣ ਮੰਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਕੁਝ ਅੰਦਰੂਨੀ ਤੌਰ ’ਤੇ ਵਿਸਥਾਪਿਤ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਵਾਪਸ ਆਏ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਮੁਫ਼ਤ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਸਮਾਂ ਮੁਲਾਕਾਤਾਂ, ਮਨਜ਼ੂਰੀਆਂ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਜਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕੀ ਜਾਂਚਾਂ ’ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।