Հայաստանն ունի քաղաքացիական իրավունքի համակարգ։ Կանոնների մեծ մասը սահմանված է Սահմանադրությամբ, օրենսգրքերով, օրենքներով և այլ պաշտոնական իրավական ակտերով, այլ ոչ թե հիմնականում նախկին դատական որոշումների հիման վրա։ Սահմանադրությունը ներպետական իրավական բարձրագույն հիմքն է։ Այն նկարագրում է պետության կառուցվածքը, բաժանում պետական լիազորությունները և պաշտպանում հիմնական իրավունքները, ինչպիսիք են հավասարության, սեփականության, անձնական կյանքի, արդար դատաքննության և արտահայտվելու ազատության իրավունքները։ Ազգային ժողովն ընդունում է օրենքներ, իսկ կառավարությունն ու պետական այլ մարմիններ իրենց լիազորությունների շրջանակում սահմանում և կիրառում են ավելի մանրամասն կանոններ։ Ավելի ցածր մակարդակի կանոնը չպետք է հակասի ավելի բարձր մակարդակի կանոնին։ Մասնավոր իրավունքը կարգավորում է մարդկանց և կազմակերպությունների միջև հարաբերությունները։ Կարևոր ոլորտներն են պայմանագրերը, գույքը, ժառանգությունը, ընտանեկան հարցերը, աշխատանքը, ինչպես նաև ձեռնարկությունների իրավական ձևերն ու գործունեությունը։ Հանրային իրավունքը կարգավորում է պետական իշխանության իրականացումը։ Այն ներառում է սահմանադրական, վարչական, հարկային և քրեական իրավունքը, ինչպես նաև պետական մարմինների ընդունած որոշումները վիճարկելու ընթացակարգերը։ Հայաստանում գործում են քաղաքացիական, քրեական և վարչական գործերով զբաղվող դատարաններ, իսկ դատավարական կանոնների համաձայն՝ հնարավոր է վերանայում վերադաս դատարաններում։ Սահմանադրական դատարանը հատուկ դեր ունի Սահմանադրությանը համապատասխանության և սահմանադրական լիազորությունների հարցերում։ Սովորական իրավական հարցը սկսվում է փաստաթղթեր հավաքելուց, պատասխանատու անձին կամ մարմնին որոշելուց և գրավոր դիմում կամ պահանջ ներկայացնելուց։ Եթե անմիջական կարգավորումը չի հաջողվում, հարցը կարող է շարունակվել վարչական բողոքի, համապատասխան դեպքերում՝ հաշտարարության կամ բանակցությունների, կամ պաշտոնական դատական վարույթի միջոցով։ Գրավոր ապացույցները գործնականում հատկապես կարևոր են։ Պայմանագրերը, անդորրագրերը, պաշտոնական որոշումները, գրանցման փաստաթղթերը, նամակագրությունը և առաքման ապացույցները կարող են որոշել, թե ինչ իրավունքներ գոյություն ունեն և արդյոք պահանջվող քայլը կատարվել է։ Իրավական իրավունքներն ունեն սահմանափակումներ և սովորաբար կապված են ընթացակարգերի հետ։ Նույնիսկ հիմնավոր պահանջը կարող է վնասվել ուշացման, սխալ իրավասու մարմնի կամ դատարանի ընտրության, ապացույցների բացակայության, ոչ հստակ թարգմանության կամ պահանջվող ձևը չպահպանելու պատճառով, ուստի վաղ փուլում իրավական խորհրդատվությունը կարող է արժեքավոր լինել։
Իրավունքը Հայաստանում
Հայաստանի իրավունքը սահմանում է պետական մարմինների, ձեռնարկությունների, ընտանիքների, գույքի, պայմանագրերի և առօրյա վարքագծի կանոնները։ Հայաստանն ունի գրավոր, քաղաքացիական իրավունքի համակարգ, որտեղ առանցքային են Սահմանադրությունը, օրենսդրությունը և այլ պաշտոնական իրավական ակտերը։ Դատարանները կիրառում են այս կանոնները առանձին վեճերի և քրեական գործերի նկատմամբ։
VivAVia can make mistakes. Check important information.