ارمنستون یه جمهوری پارلمانی هَسه. قانون اساسیِ کشور، قاعده‌های پایه‌ای نهادهای دولتی، انتخابات، حقوق و تقسیمِ اختیار عمومی ره تعیین کِنه. مجلس ملی، پارلمان ارمنستون (Azgayin Zhoghov)، پارلمانِ ارمنستونه. شهروندون اعضای مجلس ره انتخاب کِننه و اون نیروهای سیاسی که تونستن پشتیبانیِ پارلمانی ره دِست بیارن، دولتِ ملی ره شِکل دِننه. نخستوزیر دولت ره رهبری کِنه و چهره مرکزیِ سیاستِ اجرایی هَسه. دولت سیاست‌ها ره آماده و اجرا کِنه، اداره عمومی ره مدیریت کِنه و خیلی موضوع‌ها ره وِسّه تصمیم‌گیریِ پارلمان پیشنهِد کِنه. رئیسجمهور رئیسِ کشور هَسه، ولی ای مقام بیشتر نقشِ نمایندگی و قانون اساسی دِرِنه، نه رهبریِ سیاسیِ روزمره. ای موضوع با نظام ریاستی فرق دِرِنه؛ دِ نظام ریاستی رئیسجمهور معمولاً قوه اجرایی ره هدایت کِنه. حزب‌های سیاسی برنامه پیشنهِد کِننه، نامزد معرفی کِننه، کارزار راه دِنه و دِ داخل و بیرون پارلمان کار ره سازمان دِننه. حزب‌های حاکم تلاش کِننه برنامه شون ره اجرا هاکِنن، درحالیکه حزب‌های مخالف تصمیم‌ها ره پرسش کِننه، راه‌های جایگزین پیشنهِد کِننه و کارِ صاحبان قدرت ره زیر نظر دِرنه. انتخابات به شهروندون اجازه دِنه دِ سطح ملی و محلی نماینده انتخاب هاکِنن. کارزارها معمولاً برنامه‌های حزبی، کارنامه نامزدها، نشستهای عمومی، حضور دِ رسانه‌ها و گفت‌وگو درباره امنیت، اقتصاد، خدمات عمومی، عدالت و روابط خارجی ره شامل بَونن. حکومت محلی خیلی از موضوع‌های جامعه ره از راه شهرداریها اداره کِنه. ایروان ترتیب‌های حکمرانیِ شهریِ خودش ره دِرِنه، درحالیکه جامعه‌های دیگه نهادهای محلی ره انتخاب کِننه که به خدمات، بودجه‌ها، توسعه و نگرانی‌های محله‌ای رسیدگی کِننه. دادگاه‌ها از نظر نهادی جه پارلمان و دولت جدا هَسنه و دِ پرونده‌های فردی قانون ره اجرا کِننه. بازبینیِ قانون اساسی کمک کِنه معلوم بَوه قانون‌ها و کارهای رسمی با قانون اساسیِ ارمنستون سازگار هَسنه یا نه. شهروندون میتونن با رأی دادن، تماس گِرفتن وِسّه نمایندهها، شرکت دِ نشستهای قانونی، پیوستن وِسّه حزبها یا گروه‌های مدنی، فرستادن دادخواست و دنبال هاکردنِ تصمیمهای عمومی، دِ سیاست اثر بذاشتن. روزنامه‌نگاری، سازمانهای اجتماعی و گفت‌وگوی عمومیِ مسالمت‌آمیز هم کمک کِننه مردم کارِ دولت ره بررسی هاکِنن. مشارکت سیاسی فرصت‌هایی وِسّه بهتر هاکردن قانون‌ها و خدمات دِرِنه، ولی حدّ و مرز هم دِرِنه. نهادها ممکنه کُند بَونن، حزبها ممکنه سخت و تند اختلاف دِرِنه، اطلاعات عمومی ممکنه ناقص بَوه و نتیجه‌ای که یه نفر دِخاسّه باید وِسّه قانون، حقوق، بودجه‌ها و نیازهای رقیبِ عمومی بالانس بَوه.
سیاست دِ ارمنستون
سیاست دِ ارمنستون مشخص کِنه تصمیمهای ملی و محلی چِطور گِرفته شونه، کی دولت ره شِکل دِنه و شهروندون چِطور دِ زندگی عمومی اثر بذاشته تونه. ارمنستون یه جمهوری پارلمانی هَسه که دِ اون نماینده‌های انتخاب‌بی‌شده، نخستوزیر، دولت، رئیسجمهور، دادگاه‌ها، شهرداریها، حزبها و جامعه مدنی هرکدوم نقشِ جدا دارنه. فهمیدنِ ای نقش‌ها کمک کِنه مردم تصمیم‌ها ره دنبال هاکِنن و مسئولانه مشارکت هاکِنن.
VivAVia can make mistakes. Check important information.