Kar dema dest pê dike ku karker û karder li ser karekî, erkên wî, mûçe, demjimêrên kar û cihê karê li hev dikin. Di karê fermî de, ev şert di peymanekî kar de tên nivîsandin. Peyman divê her du aliyan nas bike û şertên bingehîn ên karê rave bike. Karker divê kopiyekî gihîştbar bistîne an biparêze û kontrol bike ku tomarên fermî bi peymana rastîn re li hev tên. Rêkeftinên hevpar karê bêdawî, karê demkurt ji bo dem an erkekî ku sedema wî heye, karê tam-dem û karê nîv-dem in. Karê demkurt, demsalî, dûr û bi şîftan jî dema ji bo karê guncaw be dikare were bikaranîn. Karker di bin rêxistina karder de kar dike û di berdêla wê de mûçe distîne. Ev ji xwe-karê rastîn cuda ye; di wê rewşê de kesek serbixwe xerîdar, rêbaz, rîsk û erkên karsaziya xwe birêve dibe. Mûçe dikare mûçeyek bingehîn û zêdekirinên lihevkirî yên wekî bonûs an alîkariyan dihewîne. Karker divê mîqdara giştî, kêmasiyan, awayê dayînê û bandora demjimêrên kar an encamên karê li ser mîqdara dawî fam bike. Karkerên fermî di nav pergala parastina kar, bêhnvedan, betlaneyê, bîmeya civakî û rêzikên bidawîkirina kar de ne. Maf an pêvajoya rastîn bi peyman, rewşa karker û sedema guherînê ve girêdayî ye. Pêvajoyeke asayî ya karê nû serlêdan, hevpeyivîn, lihevkirina li ser şertan, kontrola nasname û jêhatîbûnê, fermîkirina peymanê û destpêkirina kar dihewîne. Karder divê erk, rêzikên ewlehiyê, rêzên raporkirinê û pêvajoyên cihê kar jî rave bike. Dema kar diguhere an diqede, gavên girîng divê bên tomarkirin. Karker divê agahiya têkildar, agahiyên dravdana dawî û tomarên ku ji bo îsbatkirina dîroka kar an lêgerîna karekî din pêwîst in kom bike.
Kar li Azerbaycanê
Kar li Azerbaycanê bi gelemperî tê wateya xebitîna ji bo karderekî, li gorî peymanekî kar. Di karê fermî de, kar û mûçe bi tomarkirinên fermî, mafên cihê kar û parastina civakî ve tên girêdan. Karê nefermî jî heye, lê ew ewlehî û belgeya kêm ji bo karker peyda dike.
VivAVia can make mistakes. Check important information.