Têkilî li Azerbaycanê

Têkiliyên li Azerbaycanê gelek awayan digirin: girêdanên nêz ên malbatê, hevaltî, hevdîtina evîndarî, hevjîniya demdirêj, peyman û zewac. Her awayek dikare li ser bawerî, dem, dilsozî û berpirsiyariyê hêviyên cuda hebe. Têkiliyên malbatî gelek caran bi taybetî girîng in. Xizm dikarin lênêrîn, şîret, nasandin, alîkariya pratîkî û hesteke xwedîbûnê bidin, her çend her malbat bi awayekî cuda dixebite. Hevaltiyên bi gelemperî li dibistan, kar, taxa mirov, eleqeyên hevpar û bi nasandina kesên din mezin dibin. Mêvanperwerî û têkiliya kesane ya domdar dikarin bi demê re baweriyê ava bikin. Têkiliyên evîndarî dikarin ji jiyana civakî ya rojane, hevalên hevpar, xwendin, kar an têkiliya serhêl dest pê bikin. Hin kes bi eşkere hevdîtinê dikin, yên din veşartî tercîh dikin an zûtir malbatên xwe têxin nav mijarê. Peyman bi gelemperî nişan tê gotin. Ew dikare nîşana niyeta cidî ya zewacê be û her du malbatan nêzî hev bike, lê adet û mezinahiya şahiyan gelek diguherin. Zewac dikare qeydkirina medenî û şahiyên cuda yên malbatî, çandî an olî dihewîne. Şahiya zewacê bi xwe hemû maf û berpirsiyariyên qanûnî venagire; ji ber vê yekê divê hevjîn adetên kesane ji rêbazên fermî cuda bikin. Nêrînên derbarê rolên zayendî, nîşandana hezkirinê, rêgezên jiyanê û beşdariya malbatê li Azerbaycanê yekgirtî nînin. Temen, cih, ol, xwendin û nirxên kesane dikarin bandorê li hêviyan bikin, lê divê tu kes tenê li gorî stereotîpeke komê neyê nirxandin. Têkiliyên saxlem li ser razîbûna dilxwazî, ragihandina rast, nepenî û rêzgirtina sînorên kesane ava dibin. Zext, gef, biçûkxistin, kontrolkirin û tundûtî nîşanên hişyariyê ne, ne beşên asayî yên evînê an dilsoziya malbatî. Dema têkilî diguhere an diqede, mirov dikare ji hevalên pêbawer, xizm, şêwirmend, xizmetên civakê an pisporên qanûnî alîkariyê bixwaze. Her kengî kesek ji zirarê ditirse divê ewlehiyeke acîl pêşî were.