संस्कृती : बांगलादेशात

बांगलादेशातील संस्कृतीवर कुटुंब आणि समुदायाचे जीवन, शिक्षण, काम, श्रद्धा, भाषा, ऐतिहासिक अनुभव आणि सर्जनशील आचरण यांचा प्रभाव असतो. जीवनातील टप्प्यांमध्ये वय, कायदेशीर स्थिती, शिक्षण, काम, विवाह, काळजी आणि सहाय्य मिळण्याचा प्रवेश यांचा समावेश होतो; परंतु एका वयोगटावरून प्रत्येक सेवा ठरत नाही. बांगलादेशाचा इतिहास नदीच्या त्रिभुज प्रदेशातील आरंभीच्या समाजांपासून आणि प्रादेशिक सत्तांपासून मुघल वसाहतवादी काळ, फाळणी, पूर्व पाकिस्तान आणि १९७१ च्या मुक्तिसंग्रामापर्यंत पोहोचतो. या ऐतिहासिक अनुभवांचा सार्वजनिक स्मृती आणि सामाजिक ओळखीवर प्रभाव पडतो. बांगला भाषा (Bangla) ही राज्यभाषा असून शिक्षण, प्रशासन, कायदा, राष्ट्रीय माध्यमे आणि सांस्कृतिक जीवनासाठी ती मध्यवर्ती आहे. उच्च शिक्षण, शहरे, व्यावसायिक क्षेत्रे आणि आंतरराष्ट्रीय संदर्भांमध्ये इंग्रजीला विशेष व्यावहारिक महत्त्व आहे. बांगलादेश धार्मिकदृष्ट्या विविध आहे: मुस्लिम हा सर्वांत मोठा समूह असून हिंदू, बौद्ध, ख्रिश्चन, शिया, अहमदी, सूफी, बहाई आणि आदिवासी समुदायही धार्मिक जीवनात योगदान देतात. घटनात्मक संरक्षण, सार्वजनिक सुव्यवस्था आणि प्रादेशिक सुरक्षिततेच्या परिस्थितीचा लोक श्रद्धा कशी पाळतात आणि धार्मिक संस्था कशा वापरतात यावर परिणाम होतो. कलाक्षेत्रात दृश्य कला, संगीत, साहित्य, चित्रपट, रंगभूमी, नृत्य, वास्तुकला, रचना, छायाचित्रण आणि डिजिटल कामाचा समावेश होतो. कलात्मक उपक्रमांपर्यंत पोहोच अनेकदा विद्यापीठे, अकादमी, कार्यशाळा, गट, दालने, प्रकाशक, सण आणि अनौपचारिक सराव यांमार्फत होते; संस्थात्मक उपक्रमांचा मोठा भाग ढाक्यात केंद्रित आहे. सांस्कृतिक परंपरांमध्ये पोहेला बोइशाख (Pohela Boishakh), विवाहाच्या प्रथा, बाउल संगीत (Baul music), जामदानी विणकाम (Jamdani weaving) आणि नक्षी कंथा भरतकाम (Nakshi Kantha) यांचा समावेश होतो. कुटुंबे, गावातील समुदाय, कार्यशाळा आणि गुरु-शिष्य संबंध या प्रथा अनेकदा पुढे नेतात. दैनंदिन सहजीवनात राष्ट्रीय हक्क, स्थानिक प्रशासन आणि समुदायाची आचरणपद्धती यांचा समावेश होतो; संबंधित समस्या ग्रामीण किंवा शहरी क्षेत्रातील आहे की नाही आणि तिचे स्वरूप काय आहे यानुसार जबाबदार संस्था बदलते.