នយោបាយនៅកម្ពុជា

រាជាធិបតេយ្យអាស្រ័យរដ្ឋធម្មនុញ្ញរួមបញ្ចូលព្រះមហាក្សត្រតាមមរតកជាមួយអំណាចរដ្ឋាភិបាលដែលត្រូវបានរៀបចំ និងកំណត់ដោយរដ្ឋធម្មនុញ្ញ។ នៅកម្ពុជា ព្រះមហាក្សត្រតំណាងឱ្យរដ្ឋ និងគ្រងរាជ្យដោយមិនគ្រប់គ្រងរដ្ឋាភិបាល។ រាជរដ្ឋាភិបាល (Royal Government) ដែលដឹកនាំដោយនាយករដ្ឋមន្ត្រី គ្រប់គ្រងរដ្ឋបាលប្រតិបត្តិ និងគោលនយោបាយសាធារណៈ។ រដ្ឋសភា (National Assembly) និងព្រឹទ្ធសភា (Senate) បង្កើតជាអំណាចនីតិប្បញ្ញត្តិ។ រដ្ឋសភាត្រូវបានជ្រើសរើសតាមរយៈការបោះឆ្នោតជាតិ ខណៈព្រឹទ្ធសភាត្រូវបានជ្រើសតាំងតាមដំណើរការបោះឆ្នោតដោយប្រយោល ដែលមានការចូលរួមពីតំណាងជាប់ឆ្នោត និងសមាជិកដែលត្រូវបានតែងតាំង។ រដ្ឋធម្មនុញ្ញចែងអំពីអំណាចតុលាការឯករាជ្យ ដែលបកស្រាយ និងអនុវត្តច្បាប់តាមរយៈតុលាការ។ កម្ពុជាក៏មានរដ្ឋបាលដែនដីជាច្រើនកម្រិតផងដែរ។ រដ្ឋបាលទាំងនេះរួមមាន ខេត្ត និងក្រុង ស្រុក និងខណ្ឌ (khans) ឃុំ និងសង្កាត់ (sangkats) ព្រមទាំងភូមិ។ ដូច្នេះ ការបោះឆ្នោតពាក់ព័ន្ធទាំងការតំណាងថ្នាក់ជាតិ និងក្រុមប្រឹក្សាមូលដ្ឋាន។ គណៈកម្មាធិការជាតិរៀបចំការបោះឆ្នោត (National Election Committee) ដែលជាទូទៅហៅថា NEC គ្រប់គ្រងការចុះឈ្មោះអ្នកបោះឆ្នោត ការបោះឆ្នោត ការរាប់សន្លឹកឆ្នោត និងបណ្តឹងបោះឆ្នោត។ ពលរដ្ឋកម្ពុជាដែលមានអាយុ 18 ឆ្នាំឡើងទៅ អាចបោះឆ្នោតបាននៅពេលឈ្មោះរបស់ពួកគេមានក្នុងបញ្ជីអ្នកបោះឆ្នោតផ្លូវការ និងពួកគេបង្ហាញអត្តសញ្ញាណប័ណ្ណខ្មែរ (Khmer Identity Card)។