بدهی در کانادا

بدهی تعهدی برای بازپرداخت پول قرض‌گرفته‌شده بر اساس شرایط توافق‌شده است. این توافق معمولاً نرخ بهره، برنامه پرداخت، کارمزدها، وثیقه و پیامدهای پرداخت‌نکردن را توضیح می‌دهد. بدهی تضمین‌شده به دارایی‌ای مرتبط است که وام‌دهنده در صورت نکول وام‌گیرنده می‌تواند آن را مطالبه کند. وام‌های مسکن کانادا و بسیاری از وام‌های خودرو تضمین‌شده هستند، در حالی که بسیاری از کارت‌های اعتباری و وام‌های شخصی بدون وثیقه‌اند. اعتبار گردشی، مانند کارت اعتباری یا خط اعتباری، می‌تواند تا یک سقف مشخص دریافت، بازپرداخت و دوباره استفاده شود. وام‌های قسطی معمولاً مبلغی ثابت ارائه می‌کنند که از طریق پرداخت‌های زمان‌بندی‌شده بازپرداخت می‌شود. بهره هزینه قرض‌گرفتن است و ممکن است ثابت یا متغیر باشد. هزینه کل همچنین به مانده بدهی، مدت بازپرداخت، مرکب‌شدن بهره، کارمزدها و به‌موقع‌بودن پرداخت‌ها بستگی دارد. مؤسسات گزارش‌دهی اعتباری اطلاعاتی را نگهداری می‌کنند که برای تهیه گزارش‌ها و امتیازهای اعتباری کانادا به کار می‌رود. پرداخت‌های منظم و به‌موقع، عمر حساب، میزان استفاده از اعتبار، درخواست‌ها و سوابق منفی ممکن است بر نحوه ارزیابی وام‌گیرنده توسط وام‌دهندگان اثر بگذارد. پرداخت‌های حداقلی می‌توانند مانع عقب‌افتادن فوری حساب شوند، اما ممکن است بدهی را برای مدت طولانی باقی بگذارند. پرداخت مبلغی بیش از حداقل، هرگاه توافق اجازه دهد، معمولاً بهره و مدت بازپرداخت را کاهش می‌دهد. افرادی که نمی‌توانند پرداخت‌ها را انجام دهند باید زودتر با طلبکاران تماس بگیرند و هزینه‌های ضروری را بررسی کنند. بسته به شرایط، گزینه‌ها ممکن است شامل توافق اصلاح‌شده، مشاوره اعتباری غیرانتفاعی، برنامه مدیریت بدهی، پیشنهاد مصرف‌کننده (consumer proposal) یا ورشکستگی باشند. گزینه‌های رسمی ناتوانی در پرداخت در کانادا پیامدهای جدی حقوقی و مالی دارند و در چارچوب نظامی تحت نظارت اجرا می‌شوند. امین ورشکستگی دارای مجوز (Licensed Insolvency Trustee) می‌تواند پیشنهادهای مصرف‌کننده و ورشکستگی را توضیح دهد، اما وام‌گیرندگان باید هزینه‌ها، گزینه‌های جایگزین و پیامدها را نیز مستقلاً بررسی کنند.