مالیات در کانادا

کانادا چند سطح مالیاتی دارد. دولت فدرال و استان‌ها یا قلمروها بر درآمد مالیات می‌گیرند، در حالی که شهرداری‌ها معمولاً در چارچوب اختیارات اعطاشده از سوی استان یا قلمرو خود به مالیات بر املاک و هزینه‌های خدماتی متکی هستند. مالیات بر درآمد شخصی در کانادا معمولاً بر اساس درآمد مشمول مالیات سالانه محاسبه می‌شود. بخش‌های مختلف درآمد ممکن است با نرخ‌های متفاوت مالیات‌گذاری شوند؛ بنابراین رفتن به طبقه بالاتر معمولاً به این معنا نیست که تمام درآمد مشمول نرخ بالاتر می‌شود. کارفرمایان معمولاً مالیات بر درآمد و کسورات حقوق را از دستمزد کارکنان کسر می‌کنند. مبلغ کسرشده برآوردی برای تعهدات سالانه است و محاسبه نهایی ممکن است به بدهی مالیاتی یا بازپرداخت منجر شود. مقیمان معمولاً درآمد حاصل از منابع مربوط را طبق مقررات مالیاتی کانادا گزارش می‌کنند. درآمد استخدامی، خوداشتغالی، سرمایه‌گذاری، اجاره، بازنشستگی و درآمد خارجی ممکن است مشمول رفتارهای متفاوتی باشند. کسورات معمولاً درآمد مورد استفاده در محاسبه مالیات را کاهش می‌دهند، در حالی که اعتبارهای مالیاتی طبق قواعد خود مالیات را کاهش می‌دهند. واجد شرایط بودن به شرایط شخصی و مدارک پشتیبان بستگی دارد. مالیات بر فروش در سراسر کانادا متفاوت است. مالیات بر کالا و خدمات (Goods and Services Tax) ممکن است به‌تنهایی یا به‌عنوان بخشی از مالیات فروش هماهنگ‌شده (Harmonized Sales Tax) اعمال شود، در حالی که برخی استان‌ها از مالیات فروش استانی (provincial sales tax) جداگانه استفاده می‌کنند و برخی دیگر ترتیبات متفاوتی دارند. ارائه اظهارنامه می‌تواند حتی زمانی که مالیات بر درآمد اندک یا صفر است مهم باشد. اطلاعات اظهارنامه ممکن است برای محاسبه اعتبارها، مزایا و واجد شرایط بودن برای برنامه‌های مبتنی بر درآمد استفاده شود. مالیات‌دهندگان باید سوابق دقیق نگه دارند و از طریق کانال‌های مورد اعتماد به درخواست‌های رسمی پاسخ دهند. شرایط پیچیده مربوط به کسب‌وکارها، چند کشور، ماترک یا معاملات بزرگ ممکن است به کمک متخصص واجد شرایط نیاز داشته باشد.