انتخابات در کانادا

کانادا برای سطوح مختلف حکومت، انتخابات جداگانه برگزار می‌کند. در انتخابات فدرال، اعضای مجلس عوام (House of Commons) انتخاب می‌شوند؛ در انتخابات استانی و قلمرویی، اعضای مجالس قانون‌گذاری آن‌ها انتخاب می‌شوند؛ و در انتخابات شهری، مسئولان محلی بر اساس مقررات محلی انتخاب می‌شوند. در کانادا یک برگه رأی واحد وجود ندارد که همه سطوح را هم‌زمان انتخاب کند. هر انتخابات، نهاد مسئول، فهرست رأی‌دهندگان، نامزدها، حوزه‌ها، ترتیبات شناسایی و روش‌های رأی‌گیری خاص خود را دارد. در انتخابات فدرال، کشور به حوزه‌های انتخاباتی تقسیم می‌شود. رأی‌دهندگان به یک نامزد محلی رأی می‌دهند و نامزدی که در آن حوزه بیشترین رأی را به دست آورد، بر اساس نظام برنده بیشترین رأی (first-past-the-post) کرسی را کسب می‌کند. رأی‌دهندگان نخست‌وزیر فدرال را مستقیماً انتخاب نمی‌کنند. نخست‌وزیر معمولاً رهبری است که پس از آغاز به کار اعضای منتخب، بتواند اعتماد مجلس عوام را حفظ کند. احزاب سیاسی بسیاری از نامزدها را معرفی می‌کنند، برنامه‌های خود را منتشر می‌کنند و برای جلب حمایت مبارزه انتخاباتی انجام می‌دهند. نامزدهای مستقل نیز می‌توانند شرکت کنند و حزبی که بیشترین تعداد کرسی‌ها را به دست می‌آورد، همیشه بیشترین تعداد آرای ریخته‌شده در سراسر کشور را دریافت نمی‌کند. رأی‌گیری مخفی است و هدف از اداره انتخابات، بی‌طرفی سیاسی است. نهاد انتخابات کانادا (Elections Canada) انتخابات فدرال را برگزار می‌کند، در حالی که انتخابات استانی، قلمرویی و شهری توسط نهادهای مربوط به همان سطح اداره می‌شوند. رأی‌گیری معمولاً شامل شعبه‌های روز انتخابات و گزینه‌های رأی‌گیری پیشاپیش است و روش‌های دیگری نیز طبق مقررات قابل استفاده‌اند. رأی‌دهنده باید برای اثبات هویت، نشانی، واجد شرایط بودن و حوزه انتخاباتی خود، فرایند صحیح را دنبال کند. مبارزات انتخاباتی شامل بحث عمومی، مراجعه به رأی‌دهندگان در محل، تبلیغات، جمع‌آوری کمک مالی و فعالیت داوطلبانه است. مقررات می‌کوشند از رقابت عادلانه و شفافیت حمایت کنند، اما پول، میزان توجه، اطلاعات نادرست و مشارکت نابرابر همچنان محدودیت‌های عملی هستند. انتخابات امکان انتقال مسالمت‌آمیز قدرت سیاسی را فراهم می‌کنند و به رأی‌دهندگان اجازه می‌دهند از نمایندگان خود حمایت کنند، آن‌ها را جایگزین کنند یا بر آن‌ها فشار بیاورند. انتخابات تنها یکی از بخش‌های دموکراسی است، زیرا نظارت عمومی و مشارکت در فاصله میان دوره‌های انتخاباتی نیز ادامه دارد.