بیمه در کانادا

بیمه ریسک را میان بسیاری از بیمه‌گذاران تقسیم می‌کند. مشتری حق‌بیمه می‌پردازد و بیمه‌گر زیان‌های واجد شرایط را طبق حدود پوشش، فرانشیزها، شرایط و استثناهای قرارداد پرداخت می‌کند. طرح‌های عمومی سلامت استانی و سرزمینی، بسیاری از خدمات بیمارستانی و پزشکیِ ضروری را برای ساکنان واجد شرایط پوشش می‌دهند. این طرح‌ها همه هزینه‌های مرتبط با سلامت را پوشش نمی‌دهند؛ بنابراین طرح‌های کارفرمایی یا بیمه خصوصی ممکن است برای مواردی مانند داروهای نسخه‌ای، مراقبت دندان‌پزشکی، مراقبت بینایی یا فوریت‌های پزشکی در سفر کمک کنند. بیمه وسایل نقلیه عمدتاً در سطح استان یا سرزمین تنظیم می‌شود و پوشش الزامی متفاوت است. بسته به محل، بیمه ممکن است از طریق بیمه‌گران خصوصی، یک نظام عمومی یا ترکیبی از هر دو ارائه شود. بیمه صاحب‌خانه می‌تواند ساختمان، اموال، مسئولیت مدنی و برخی هزینه‌های اضافی زندگی را پس از یک زیان تحت پوشش محافظت کند. بیمه مستأجر معمولاً اموال، مسئولیت شخصی و برخی هزینه‌های موقت زندگی را پوشش می‌دهد، اما ساختمان متعلق به صاحب‌خانه را پوشش نمی‌دهد. بیمه عمر پس از مرگ فرد بیمه‌شده، مزایای واجد شرایط را پرداخت می‌کند. بیمه مدت‌دار برای یک دوره مشخص پوشش می‌دهد، در حالی که انواع دائمی برای پوشش طولانی‌تر طراحی شده‌اند و ممکن است ویژگی‌های مالی اضافی داشته باشند. بیمه ازکارافتادگی هنگامی که بیماری یا آسیب واجد شرایط مانع کار شود، بخشی از درآمد را جایگزین می‌کند. مزایای کارفرما، برنامه‌های عمومی، غرامت کارگران و بیمه‌نامه‌های خصوصی ممکن است با یکدیگر تعامل داشته باشند؛ بنابراین تعاریف و دوره‌های انتظار اهمیت دارند. بیمه سفر ممکن است هزینه‌های پزشکی اضطراری واجد شرایط، لغو، وقفه در سفر یا اموال گمشده را پوشش دهد. پوشش سلامت استانی ممکن است خارج از استان محل سکونت یا خارج از کانادا حمایت محدودی ارائه کند؛ بنابراین جزئیات قرارداد اهمیت دارد. برای طرح یک خسارت بیمه‌ای، اطلاع‌رسانی سریع، ارائه مدارک رویداد و زیان و همکاری با بیمه‌گر لازم است. هر رویدادی به‌طور خودکار تحت پوشش نیست و ارائه ناقص اطلاعات یا علتِ مستثناشده می‌تواند بر پرداخت اثر بگذارد.