زبان در کانادا

انگلیسی و فرانسوی دو زبان رسمی کانادا در سطح فدرال هستند. این به آن معنا نیست که هر کانادایی هر دو زبان را صحبت می‌کند یا هر دو زبان در همه مکان‌ها به یک اندازه استفاده می‌شوند. فرانسوی زبان اصلی عمومی در کبک است و در بخش‌هایی از نیوبرانزویک، انتاریو، منیتوبا و مناطق دیگر اهمیت دارد. انگلیسی در بیشتر مناطق دیگر غالب است، در حالی که جوامع فرانسوی‌زبان محلی نهادها و هویت‌های خود را حفظ کرده‌اند. انگلیسی کانادایی لهجه‌ها و واژگان منطقه‌ای دارد، اما معمولاً برای دیگر انگلیسی‌زبانان قابل فهم است. فرانسوی کانادایی نیز گونه‌های منطقه‌ای دارد، از جمله فرانسوی کبکی (Québécois) و فرانسوی آکادی (Acadian)، که گونه‌های کامل فرانسوی هستند، نه شکل‌های نادرست آن. جوامع ملل نخستین (First Nations)، اینوئیت‌ها و متی‌ها (Métis) زبان‌های متمایز بسیاری دارند. سیاست‌های استعماری باعث از دست رفتن شدید زبان‌ها شدند و احیای آن‌ها از طریق خانواده‌ها، مدارس، رسانه‌ها، مراسم و برنامه‌های اجتماعی همچنان اهمیت دارد. شهرهای بزرگ و بسیاری از جوامع کوچک‌تر از زبان‌هایی استفاده می‌کنند که از طریق مهاجرت وارد شده‌اند. مهارت‌های چندزبانه می‌توانند پیوندهای خانوادگی، هویت فرهنگی، خدمات اجتماعی، تجارت و دسترسی به اطلاعات را تقویت کنند. قوانین و خدمات زبانی میان نهادهای فدرال، استانی، قلمرویی و شهرداری متفاوت است. افراد باید نهاد مربوط را بررسی کنند و فرض نکنند که یک الگوی ملی در همه‌جا صدق می‌کند. زبان‌های اشاره، از جمله زبان اشاره آمریکایی (American Sign Language) و زبان اشاره کبکی (Langue des signes québécoise)، برای بسیاری از جوامع ناشنوایان اساسی هستند. دسترس‌پذیری ممکن است شامل ترجمه شفاهی، زیرنویس، زبان ساده یا ابزارهای ارتباطی نیز باشد. یادگیری زبان با استفاده منظم بهترین نتیجه را دارد. کلاس‌ها ساختار ایجاد می‌کنند، اما گفت‌وگو، مطالعه، رسانه، فعالیت‌های اجتماعی و اصلاح صبورانه، دانش را به توانایی عملی تبدیل می‌کنند.