دین در کانادا

کانادا از نظر دینی کشوری متنوع است و بسیاری از مردم نیز خود را غیرمذهبی می‌دانند. یک برچسب نشان نمی‌دهد فرد تا چه اندازه باور دارد، هر چند وقت یک‌بار مناسک را انجام می‌دهد یا کدام رسوم برای او اهمیت دارند. سنت‌های مسیحی در شکل‌گیری تاریخی نهادها و تعطیلات تأثیر زیادی داشته‌اند. خودِ جوامع مسیحی نیز از نظر عبادت، سازمان‌دهی، الهیات، زبان و دیدگاه‌های اجتماعی تفاوت‌های زیادی دارند. جوامع مسلمان، یهودی، هندو، سیک، بودایی و دیگر جوامع دینی در زندگی عمومی و فرهنگی کانادا نقش دارند. مهاجرت بسیاری از این جوامع را گسترش داده است، در حالی که برخی از آن‌ها تاریخی بسیار طولانی‌تر در کانادا دارند از آنچه تازه‌واردان ممکن است تصور کنند. سنت‌های معنوی ملل نخستین (First Nations)، اینوئیت (Inuit) و متیس (Métis) متمایزند و با مردمان، سرزمین‌ها، آموزش‌ها و آیین‌های خاصی پیوند دارند. مقامات استعماری اغلب این سنت‌ها را سرکوب کردند، اما جوامع آن‌ها را حفظ و احیا کردند. آزادی وجدان و دین یکی از اصول مهم کانادا است. افراد می‌توانند دینی را انجام دهند، باورهای خود را تغییر دهند یا از هیچ دینی پیروی نکنند؛ در عین حال حقوق و امنیت دیگران نیز اهمیت دارد. مدارس دولتی، محل‌های کار، خدمات درمانی و دیگر نهادها ممکن است درباره پوشش دینی، غذا، نماز، تعطیلات و مرخصی برای مناسبت‌های دینی از طریق سازگارسازی تصمیم‌گیری کنند. روند عملی به نهاد و موقعیت بستگی دارد. کبک سنت عمومی نیرومندی در زمینه سکولاریسم دارد که تا حدی از تاریخ آن با کلیسای کاتولیک شکل گرفته است. بنابراین بحث‌های مربوط به دین در نهادهای عمومی ممکن است با دیگر نقاط کانادا تفاوت داشته باشد. همزیستی محترمانه مستلزم توافق درباره باورها نیست. بلکه مستلزم پرهیز از پیش‌فرض‌ها، اجازه دادن به عمل قانونی، گفت‌وگوی روشن درباره نیازها و مخالفت با نفرت یا آزار است.