Język w Kanadzie

Angielski i francuski są dwoma językami urzędowymi Kanady na szczeblu federalnym. Nie oznacza to, że każdy mieszkaniec Kanady zna oba języki ani że w każdym miejscu są one używane w równym stopniu. Francuski jest głównym językiem życia publicznego w Quebecu i odgrywa ważną rolę w częściach Nowego Brunszwiku, Ontario, Manitoby oraz innych regionów. W większości pozostałych obszarów dominuje angielski, a lokalne społeczności frankofońskie zachowują własne instytucje i tożsamość. Kanadyjski angielski ma regionalne akcenty i słownictwo, ale na ogół jest zrozumiały dla innych użytkowników angielskiego. Kanadyjski francuski również ma odmiany regionalne, w tym québécois i akadyjską, które są pełnoprawnymi odmianami francuskiego, a nie jego niepoprawnymi wersjami. Społeczności ludów Pierwszych Narodów (First Nations), Inuitów i Métis posługują się wieloma odrębnymi językami. Polityka kolonialna doprowadziła do poważnej utraty języków, dlatego ich rewitalizacja poprzez rodziny, szkoły, media, ceremonie i programy społecznościowe nadal ma duże znaczenie. W dużych miastach i wielu mniejszych społecznościach używa się języków przyniesionych przez imigrację. Znajomość wielu języków może wzmacniać więzi rodzinne, tożsamość kulturową, usługi społeczne, handel i dostęp do informacji. Zasady językowe i zakres usług różnią się w instytucjach federalnych, prowincjonalnych, terytorialnych i miejskich. Warto sprawdzić informacje dotyczące właściwej instytucji, zamiast zakładać, że wszędzie obowiązuje jeden krajowy wzorzec. Języki migowe, w tym amerykański język migowy (American Sign Language) i język migowy Quebecu (Langue des signes québécoise), mają kluczowe znaczenie dla wielu społeczności osób Głuchych. Dostępność może obejmować także tłumaczenie, napisy, prosty język lub pomoce komunikacyjne. Nauka języka daje najlepsze rezultaty przy regularnym używaniu. Zajęcia zapewniają strukturę, ale rozmowy, czytanie, media, aktywność społeczna i cierpliwe poprawianie zamieniają wiedzę w praktyczną umiejętność.