Religia w Kanadzie

Kanada jest zróżnicowana religijnie, a wiele osób określa się również jako niereligijne. Sama etykieta nie pokazuje, jak silna jest czyjaś wiara, jak często dana osoba praktykuje ani które zwyczaje są dla niej ważne. Tradycje chrześcijańskie wywarły duży historyczny wpływ na instytucje i święta. Same wspólnoty chrześcijańskie znacznie różnią się pod względem kultu, organizacji, teologii, języka i poglądów społecznych. Wspólnoty muzułmańskie, żydowskie, hinduistyczne, sikhijskie, buddyjskie i inne wnoszą wkład w kanadyjskie życie publiczne i kulturalne. Imigracja powiększyła wiele z tych wspólnot, choć niektóre mają w Kanadzie znacznie dłuższą historię, niż mogą przypuszczać nowo przybyli. Tradycje duchowe społeczności Pierwszych Narodów (First Nations), Inuitów (Inuit) i Metysów (Métis) są odrębne oraz związane z konkretnymi ludami, ziemiami, naukami i ceremoniami. Władze kolonialne często tłumiły te tradycje, lecz wspólnoty je zachowały i ożywiły na nowo. Wolność sumienia i wyznania jest ważną kanadyjską zasadą. Ludzie mogą praktykować religię, zmienić swoje przekonania lub nie wyznawać żadnej religii, przy czym nadal znaczenie mają prawa i bezpieczeństwo innych osób. Szkoły publiczne, miejsca pracy, placówki ochrony zdrowia i inne instytucje mogą uwzględniać odzież religijną, jedzenie, modlitwę, święta oraz czas wolny poprzez odpowiednie dostosowania. Praktyczny sposób postępowania zależy od instytucji i sytuacji. Quebec ma szczególnie silną tradycję świeckości w życiu publicznym, częściowo ukształtowaną przez jego historię związaną z Kościołem katolickim. Z tego powodu debaty o religii w instytucjach publicznych mogą różnić się od debat w innych częściach Kanady. Pełne szacunku współistnienie nie wymaga zgody co do przekonań. Wymaga unikania założeń, umożliwiania zgodnych z prawem praktyk, jasnego omawiania potrzeb oraz przeciwstawiania się nienawiści i nękaniu.