A historia de Francia

O territorio que hoxe chamamos Francia estaba habitado por moitos pobos antigos. A conquista romana incorporou a Galia ao Imperio romano e deixou unha influencia duradeira nas estradas, as cidades, o dereito e a evolución da lingua. Despois de debilitarse o dominio romano, xurdiron varios reinos. Os reinos francos deron o seu nome a Francia, mentres que reis, nobres, cidades, mosteiros e comunidades labregas medievais compartían e disputaban o poder. A monarquía foise fortalecendo e construíu un estado máis centralizado. O período que máis tarde se chamou Antigo Réxime (Ancien Régime) organizábase arredor da Coroa, as ordes sociais, os privilexios locais e a forte influencia da Igrexa católica. A Revolución francesa comezou en 1789 e transformou a vida política. Cuestionou os privilexios herdados, promoveu a cidadanía e a igualdade ante a lei, e tamén trouxo violencia, guerra e cambios rápidos de goberno. Napoleón Bonaparte creou un imperio e impulsou reformas administrativas e xurídicas importantes. Despois, a monarquía, o imperio e a república competiron durante un século XIX politicamente inestable. O crecemento industrial transformou as cidades, o traballo, o transporte e as relacións sociais. Francia tamén construíu un amplo imperio colonial, cuxa conquista e dominio causaron danos duradeiros e aínda inflúen nos vínculos, as controversias e os recordos. As dúas guerras mundiais trouxeron invasión, destrución, ocupación, resistencia, colaboración e perdas. A persecución e o asasinato de xudeus e doutras vítimas durante a segunda guerra mundial seguen a ser aspectos esenciais da memoria pública. Despois de 1945, a reconstrución, a descolonización, a inmigración e a cooperación europea transformaron o país. A Francia actual é a Quinta República (Cinquième République), e os debates históricos seguen a influír nas ideas sobre a cidadanía, a identidade, a igualdade e o lugar de Francia no mundo.