Geschiedenis van Frankrijk

Het gebied dat nu Frankrijk heet, werd bewoond door veel oude volken. De Romeinse verovering verbond Gallië met het Romeinse Rijk en liet blijvende sporen na in wegen, steden, het recht en de ontwikkeling van de taal. Toen de Romeinse heerschappij verzwakte, ontstonden er verschillende koninkrijken. De Frankische koninkrijken gaven Frankrijk zijn naam. In de middeleeuwen deelden en betwistten koningen, edelen, steden, kloosters en boerengemeenschappen de macht. De monarchie werd geleidelijk sterker en bouwde aan een meer gecentraliseerde staat. De periode die later Ancien Régime werd genoemd, draaide om de kroon, standen, lokale privileges en de grote invloed van de katholieke kerk. De Franse Revolutie begon in 1789 en veranderde het politieke leven ingrijpend. Ze bestreed erfelijke privileges en maakte burgerschap en gelijkheid voor de wet belangrijke uitgangspunten, maar bracht ook geweld, oorlog en snelle regeringswisselingen met zich mee. Napoleon Bonaparte stichtte een keizerrijk en verspreidde belangrijke bestuurlijke en juridische hervormingen. In de politiek onrustige negentiende eeuw volgden monarchie, keizerrijk en republiek elkaar af. Door de industriële groei veranderden steden, werk, vervoer en sociale verhoudingen. Frankrijk bouwde ook een groot koloniaal rijk op. De verovering en overheersing daarvan berokkenden blijvende schade en beïnvloeden nog steeds relaties, meningsverschillen en herinneringen. De twee wereldoorlogen brachten invasie, verwoesting, bezetting, verzet, collaboratie en verlies met zich mee. De vervolging en moord op Joden en andere slachtoffers tijdens de Tweede Wereldoorlog blijven essentieel voor de publieke herdenking. Na 1945 veranderden de wederopbouw, de dekolonisatie, immigratie en Europese samenwerking het land. Het huidige Frankrijk is de Vijfde Republiek. Historische debatten beïnvloeden nog steeds ideeën over burgerschap, identiteit, gelijkheid en de plaats van Frankrijk in de wereld.