Relassion an Fransa

Le relassion an Fransa a son formà da le scelte personal, l'ambient familiar, ij costums local e ël caràter ëd ognun. A-i é nen un sol përson-a ëd fé na amicissìa, na famija o na cobia an Fransa. L'amicissìa (amitié) a peul naisse a scola, al travaj, ant ij club, ant la vita dël quartè, për interess comun, manjand ansema o për na presentassion ëd amis ch'a esisto già. Un amis a peul esse un òm o na dòna. Ij salùt cortèis a giuto a anvisché ël contat social. Dësvòlta le përson-e a dòvro na man, un salùt a paraule o un salut ëd guancia (la bise), a seconda ëd la relassion e dël contèst. A l'é mej lassesse guidé da l'autra përson-a, përchè ij costums e ël confort a peulo diferense. La conversassion a peul esse vivassa e dirètta, ma la vita privada a resta importanta. La forma formala ëd cortesia (vous) a va bin con ij sconossù o an sitassion ëd respet. La forma familiar (tu) a segnala ël familiar, ma l'età, la cultura dël pòst ëd travaj e la preferensa personal a influensa la scelta. Ij partenari amoros a peulo frequentesse, vive ansema an convivenza sensa matrimoni (concubinage), concluire un pàt civil ëd solidarietà (pacte civil de solidarité), conossù com un accord civil ëd solidarietà (PACS), o mariesse. Ste forme a son nen ugual: na convivenza informala a consist për ël princip an na vita condivisa, mentre un PACS e ël matrimoni a creasso ëdrit e responsabilità formal diferent. Le famije an Fransa a peulo aveje forme diferent, comprese cobie con o sensa fieuj, famije con un sol genitor, famije ricostituìe, famije adotive e famije con genitor dë stesso sess. I parent a peulo dé un sostegn emocional o pratic, ma ij adult a prendo an general le sò decision për la cobia e la vita ëd ca. Ij manjé ansema, le invitassion, le celebrassion e ij messagi regolar a giuto a mantnì ij ligam stërn. Porté un pìcol present quand ch'i é invitasse a peul esse gradì, ma l'atenzion e ël riguard a conto pi che ij gest costós. Le relassion san-e a baso-se ël consent, la sincerità, ij confìn e ël respet mutual. Ël contrast a l'é normal, ma le menasse, ël control, l'umilìassion, l'isolament o la violensa a son nen part accetàbil ëd l'amor, ëd l'amicissìa o dla vita familiar. La lenga, la religion, la disabilità, l'età, la region e l'esperiénsa ëd la migrassion a peulo formé ël pòst e la manera an chè le përson-e a s'ancontr-o. Domané con respet, anvece ëd suppon-e, a giuta a fé crëusse le relassion an mes a ste diferense.