დაგეგმილი ბიზნესისთვის ჩასათვლელი დღგ-ის ჩათვლის უფლების შეფასება საქართველოში

ჩათვლის უფლება შეიძლება არსებობდეს, თუ შესყიდვა ემსახურება დასაბეგრ ბიზნესოპერაციებს, ისეთ გათავისუფლებულ ოპერაციებს, რომლებიც ჩასათვლელი დღგ-ის ჩათვლის უფლებას იძლევა, ან საქართველოს ფარგლებს გარეთ განხორციელებულ საქმიანობას, რომლისთვისაც ჩათვლის უფლება კანონით შენარჩუნებულია. მხოლოდ ქართული დღგ-ის გადახდა ან რაიმეს ბიზნესხარჯად კლასიფიცირება საკმარისი არ არის. ოპერაციის მიხედვით, შესაბამისი მტკიცებულება შეიძლება იყოს სათანადოდ გამოწერილი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა, იმპორტის დეკლარაცია ან უკუდაბეგვრის პროცედურის დამადასტურებელი დოკუმენტი. მტკიცებულება რეგისტრირებულ ბიზნესს უნდა მიეკუთვნებოდეს და რეალურ ოპერაციას ასახავდეს. როგორც წესი, ჩათვლა დაუშვებელია პირადი ხარჯებისთვის, სხვისთვის განხორციელებული შესყიდვებისთვის ან ისეთი ოპერაციებისთვის, რომლებიც ჩასათვლელი დღგ-ის ჩათვლის უფლების გარეშეა გათავისუფლებული. შერეული გამოყენების შემთხვევაში, უშუალოდ მიკუთვნებადი ხარჯები თავდაპირველად ჩასათვლელ ან არაჩასათვლელ ოპერაციებს მიეკუთვნება. ერთობლივად გამოყენებული შესყიდვები კანონით დადგენილი პროპორციის წესების მიხედვით უნდა განაწილდეს. თუ განუყოფლად დაკავშირებული არაჩასათვლელი ოპერაციების წილი მთლიანი ბრუნვის ხუთ პროცენტზე ნაკლებია, შეამოწმეთ, ვრცელდება თუ არა კანონით გათვალისწინებული სრული ჩათვლის წესი. ძირითად საშუალებათა გამოყენების ცვლილებამ შეიძლება შემდგომი კორექტირება გამოიწვიოს; კორექტირების პერიოდი, როგორც წესი, უძრავი ქონებისთვის ათი წელია, ხოლო სხვა ძირითადი საშუალებებისთვის — ხუთი წელი. შესაბამისად, ჩასათვლელი დღგ-ის ჩათვლის უფლება თითოეული შესყიდვისთვის უნდა დასტურდებოდეს, მათ შორის მისი საგადასახადო სტატუსი, გამოყენების მიზანი, დამადასტურებელი დოკუმენტები და განაწილება.