Gürcistan'da Büyüme, Yeniden Yapılandırma ve İşletme Krizleri

Talep, birim başına kâr marjları ve işletme faaliyetlerinin güvenilir biçimde kanıtlandığı durumlarda büyüme sürdürülebilir olur. Yeni çalışanlar, stoklar, lokasyonlar, teknoloji ve daha uzun ödeme vadeleri, ek gelir tamamen tahsil edilmeden önce kaynakları bağlar. Bu nedenle yatırımların, devam eden sermaye gereksinimlerinin, finansmanın ve likidite rezervlerinin zamana dayalı bir planda bir araya getirilmesi gerekir. Bir işletme büyüdükçe karar alma yetkilerinin, mülkiyet yapısının ya da varlık ve yükümlülüklerin dağılımının yeniden düzenlenmesi gerekebilir. Şirket yeniden yapılandırması; hukuki tür değişikliğini, birleşmeyi veya bölünmeyi kapsayabilir. Kararların, tescilin, alacaklıların korunmasının, hukuki halefiyetin ve vergi ile muhasebe sonuçlarının aynı anda yürürlüğe girmesi için bunların eşgüdümlenmesi gerekir. Krizin erken belirtileri arasında yinelenen nakit açıkları, vadesi geçmiş borçlar, düşen kâr marjları, önemli müşterilerin kaybedilmesi veya finansman eksikliği yer alır. Kullanılabilir fonlar, vadesi gelen ödemeler, tahsil edilmesi beklenen alacaklar, teminatlar ve beklenen iş sonuçlarına ilişkin güvenilir bir genel görünüm, sonraki adımlar için temel oluşturur. Ödeme gücü ile faaliyetlerin sürdürülmesine ilişkin beklentiler birbirinden ayrı değerlendirilmelidir. Mahkeme dışı bir yapılandırma, operasyonel düzenlemeleri alacaklıların gönüllü anlaşmalarıyla birleştirebilir. Bunun için doğrulanabilir mali veriler, gerçekçi bir devam planı ve yeterli sayıda alacaklının onayı gerekir. Ödemelerin ertelenmesi, taksitlendirilmesi, borçların silinmesi veya yeni finansman ancak işletmenin sonrasında yükümlülüklerini yerine getirebilmesi hâlinde işe yarar. İşletme mali yükümlülüklerini şu anda gereği gibi yerine getiremiyorsa ya da ileride getiremeyeceği öngörülüyorsa rehabilitasyon ve iflas süreçleri değerlendirilmelidir. Rehabilitasyon, uygulanabilir bir plan kapsamında faaliyetlerin sürdürülebilmesini ve alacaklıların düzenli biçimde ele alınmasını amaçlar. İflas sürecinde işletme varlıkları paraya çevrilir ve elde edilen gelir doğrulanmış alacaklara, teminat haklarına, öncelik sıralarına ve süreç masraflarına göre dağıtılır. Değerlendirme yalnızca arzu edilen sonuca dayandırılmamalıdır. Genişleme, yeniden yapılandırma, gönüllü bir yapılandırma, rehabilitasyon ya da varlıkların paraya çevrilmesi seçeneklerinden hangisinin uygun olduğunu mali veriler, ödeme vadeleri, hukuki yapı, alacaklıların konumu ve gerçekçi iş beklentileri belirler. Kararlar ve ödemeler, işletmenin güncel ve belgelenmiş durumuna dayanmalıdır.