אַ באַקאַנטשאַפֿט איז אין דײַטשלאַנד בדרך־כּלל אַ לויזער געזעלשאַפֿטלעכער קאָנטאַקט. מען קען זיך, רעדט איינער מיטן צווייטן אָדער טוט צומאָל עפּעס צוזאַמען, אָן שוין צו האָבן אַ נאָענטע פֿרײַנדשאַפֿט. נײַע קאָנטאַקטן קומען אָפֿט אין שולע, אויסבילדונג, אַרבעט, שכנות, ספּאָרט־פֿאַרײן, פֿרײַוויליקן אַרבעט אָדער אַ פֿרײַצײַט־קורס. אויך פֿעסטן, קאָנטאַקטן צווישן עלטערן און געמיינזאַמע באַקאַנטע שאַפֿן נאַטירלעכע געלעגנהייטן צו שמועסן. אַ קורצער גרוס און אַן אָביעקטיווער שמועס זײַנען אָפֿט דער אָנהייב. פּערזענלעכערע טעמעס קומען בדרך־כּלל שפּעטער, ווען ביידע זײַטן האָבן אַנטוויקלט צוטרוי. קאָנקרעטע איינלאַדונגען אַרבעטן בדרך־כּלל בעסער ווי אומבאַשטימטע פֿאָרשלאָגן. מען זאָל אָנגעבן אָרט, טאָג און סיבה, כּדי דער אַנדערער זאָל גרינג קענען אָננעמען אָדער אָפּזאָגן. פּונקטלעכקייט און אַ קורצע מעלדונג בײַ ענדערונגען זײַנען פֿאַר אַ סך מענטשן אַ סימן פֿון רעספּעקט. אַ אָפּזאָג ווערט נישט אויטאָמאַטיש פֿאַרשטאַנען ווי פּערזענלעכע אָפּוואַרפֿונג, בפֿרט אויב מען פֿאָרשלאָגט אַן אַנדערן צײַטפּונקט. די אופֿן ווי מען רופֿט זיך אָן ווענדט זיך אין דער סביבה. צווישן דערוואַקסענע הייבט אַ פֿאָרמעלער קאָנטאַקט אָפֿט אָן מיט „Sie“, בעת „du“ איז פֿאַרשפּרייט אין פֿאַרײנען, צווישן יונגע מענטשן און אין אַ סך לויזע גרופּעס. באַקאַנטשאַפֿטן קענען געבן צוטריט צו אינפֿאָרמאַציע, קהילה און נײַע דערפֿאַרונגען. אָבער זיי דאַרפֿן זיך נישט אַנטוויקלען צו פֿרײַנדשאַפֿטן, און ביידע זײַטן מעגן אַליין באַשטימען דעם געוואונטשענעם דיסטאַנץ. ווער עס איז נײַ אין דײַטשלאַנד דאַרף אָפֿט געדולד, ווײַל רעגולערע באַגעגענישן העלפֿן בויען צוטרוי. קליינע איבערחזרטע קאָנטאַקטן קענען אויף לאַנג זײַן וויכטיקער ווי איין לאַנגער שמועס.
באַקאַנטשאַפֿטן אין דײַטשלאַנד
באַקאַנטשאַפֿטן קומען אין דײַטשלאַנד אָפֿט דורך שולע, אַרבעט, שכנות, פֿאַרײנען, קורסן אָדער געמיינזאַמע אינטערעסן. זיי זײַנען בדרך־כּלל לויזער ווי פֿרײַנדשאַפֿטן און קענען זיך פּאַמעלעך פֿאַרטיפֿן. פֿאַרלאָזלעכקייט, העפֿלעכע דירעקטקייט און רעספּעקט פֿאַר פּערזענלעכע גרענעצן מאַכן דעם קאָנטאַקט גרינגער.
VivAVia can make mistakes. Check important information.