Prawo cywilne w Niemczech

Prawo cywilne w Niemczech nazywane jest także prawem prywatnym. Jego głównym źródłem jest niemiecki kodeks cywilny (Bürgerliches Gesetzbuch), uzupełniany innymi ustawami. Reguluje stosunki, w których strony są co do zasady prawnie równorzędne. Umowy powstają, gdy oświadczenia stron są ze sobą zgodne. Mogą ustanawiać obowiązki zapłaty, dostawy, umożliwienia korzystania z rzeczy lub świadczenia usług. Wiele umów można zawierać bez szczególnej formy, ale w przypadku niektórych czynności wymagana jest określona forma. Prawo zobowiązań obejmuje roszczenia wynikające z umów i obowiązki ustanowione przez ustawę. Osoba, która naruszy obowiązek lub wyrządzi szkodę, może w określonych warunkach być zobowiązana do jej naprawienia. Osobno ocenia się naruszenie obowiązku, szkodę, związek przyczynowy i odpowiedzialność. Prawo rzeczowe reguluje posiadanie i własność. Posiadanie oznacza faktyczne władztwo nad rzeczą, a własność — jej prawne przyporządkowanie. Dlatego można posiadać rzecz, nie będąc jej właścicielem. Do szczególnych dziedzin należą między innymi prawo sprzedaży, prawo najmu, prawo rodzinne i prawo spadkowe. Każda z nich ma własne pojęcia i typowe procedury. Sprawy rodzinne i spadkowe są częściowo rozpatrywane przez wyspecjalizowane wydziały sądów. Roszczenia należy jasno określić i dochodzić ich w odpowiednim czasie. Przedawnienie oznacza, że po upływie właściwego terminu istniejącego roszczenia co do zasady nie można już skutecznie dochodzić, jeśli druga strona podniesie zarzut przedawnienia. Dokładny początek biegu terminu i możliwe przerwy zależą od sprawy. Przed procesem często warto wysłać pisemne wezwanie. Należy w nim opisać stan faktyczny i żądanie oraz wyznaczyć odpowiedni termin na jego spełnienie. Negocjacje, mediacja i postępowanie pojednawcze mogą pozwolić uniknąć sporu sądowego. W procesie cywilnym strony przedstawiają fakty i dowody. Sąd rozstrzyga o zgłoszonych roszczeniach z uwzględnieniem zasad postępowania. W zależności od wyniku osoba przegrywająca może być również zobowiązana do poniesienia kosztów postępowania.