Prawo w Niemczech

Najważniejszą podstawą prawa w Niemczech jest Ustawa Zasadnicza (Grundgesetz). Chroni prawa podstawowe, takie jak godność człowieka, równość, wolność słowa i własność, oraz wiąże organy państwowe prawem i ustawami. Przepisy prawne powstają na kilku poziomach. Należą do nich prawo Unii Europejskiej, konstytucja, ustawy federalne i ustawy krajów związkowych, a także rozporządzenia i lokalne statuty. Prawo publiczne reguluje przede wszystkim relacje między państwem a obywatelami. Dotyczy na przykład urzędów, szkół, podatków, policji, świadczeń socjalnych i pozwoleń na budowę. Prawo cywilne, zwane też prawem prywatnym, porządkuje relacje między osobami prywatnymi i przedsiębiorstwami. Typowe obszary to zakup, najem, praca, rodzina, dziedziczenie, własność, umowy i odszkodowania. Prawo karne określa, jakie zachowania są karalne i jakie konsekwencje państwowe mogą z nich wynikać. Policja i prokuratura prowadzą dochodzenie, podczas gdy co do zasady sąd rozstrzyga o winie i karze. Typowa sprawa prawna zaczyna się od umowy, decyzji administracyjnej, szkody lub sporu. Następnie gromadzi się fakty i dowody, przedstawia roszczenia lub zastrzeżenia, a w razie potrzeby angażuje urzędy, instytucje polubownego rozstrzygania lub sądy. Niemcy mają różne rodzaje sądów do różnych zadań. Należą do nich w szczególności sądy powszechne w sprawach cywilnych i karnych oraz sądy pracy, administracyjne, socjalne i finansowe. Decyzje prawne często zależą od szczegółów. Brzmienie przepisu, kontekst, dowody, właściwość i terminy, których trzeba dotrzymać, mogą decydować o tym, czy roszczenie można wyegzekwować albo czy decyzję można zaskarżyć. Prawo zapewnia ochronę i przewidywalne procedury, ale nie rozwiązuje każdego konfliktu szybko ani w pełni. Dlatego, zależnie od sprawy, porada, negocjacje, mediacja lub postępowanie ugodowe mogą być równie ważne jak postępowanie sądowe.