کارفرما شخص یا سازمانی است که با یک فرد شاغل رابطه کاری برقرار میکند. کار فراهم میکند، شرایط را توافق میکند و حقوق یا دستمزد می‌پردازد. کارفرمایان می‌توانند شرکت‌های خصوصی، سازمان‌های غیرانتفاعی، نهادهای عمومی یا افراد باشند. در برخی روابط استخدامی کارکنان دولت، به‌جای کارفرما از عنوان «مقام مافوق اداری» (Dienstherr) استفاده می‌شود. کارفرما نیرو انتخاب میکند و وظایف را در چارچوب توافقشده تعیین میکند. این حق دستوردهی اغلب به محتوای کار، محل و زمان آن مربوط می‌شود، اما نامحدود نیست. از تعهدات اساسی می‌توان به پرداخت به‌موقع دستمزد، ارائه فیش‌های روشن و انجام درست گزارشهای معمول اشاره کرد. همچنین کارفرما باید ابزار کاری توافقشده را فراهم کند. حفاظت از کارکنان وظیفه‌ای اساسی است. باید خطرها ارزیابی شوند، روندهای ایمن ایجاد شوند و به کارکنان آموزش روشن داده شود. کارفرمایان باید با کارکنان منصفانه رفتار کنند و نباید خودسرانه با آن‌ها تبعیض‌آمیز برخورد کنند. داده‌های شخصی باید مسئولانه پردازش شوند و مقررات محل کار به‌گونه‌ای قابل فهم اجرا شوند. در بسیاری از محل‌های کار، بخشی از این وظایف را واحد منابع انسانی بر عهده دارد. مدیران، امور روزمره کار را سازمان می‌دهند و نمایندگی کارکنان، مانند شورای کارکنان (Betriebsrat)، ممکن است در برخی موضوعات مشارکت داشته باشد. کارفرمایان خوب انتظارات روشن، ارتباط قابل اعتماد و فرصت‌هایی برای یادگیری فراهم می‌کنند. در مقابل، سازمان‌دهی نامناسب میتواند باعث فشار، اختلاف و جابه‌جایی مکرر کارکنان شود.
کارفرمایان در آلمان
کارفرما در آلمان افرادی را استخدام میکند و در برابر کارشان به آن‌ها دستمزد می‌پردازد. کارفرما میتواند شرکت، انجمن، خانوار خصوصی، نهاد عمومی یا سازمانی دیگر باشد. کارفرمایان می‌توانند کار را سازمان‌دهی کنند، اما هم‌زمان باید تعهداتی در زمینه حفاظت، پرداخت و سازمان‌دهی انجام دهند.
VivAVia can make mistakes. Check important information.