حقوق مهاجرت در آلمان

حقوق مهاجرت در آلمان را اغلب حقوق اقامت می‌نامند. این حوزه میان ورود، اقامت مدت‌دار، اقامت دائم و تابعیت تفاوت می‌گذارد. این موضوع‌ها به هم مربوط‌اند، اما از نظر حقوقی یکسان نیستند. شهروندان اتحادیهٔ اروپا و اعضای خانوادهٔ واجد شرایطشان اصولاً می‌توانند بر پایهٔ قواعد آزادی رفت‌وآمد جابه‌جا شوند. در مقابل، اتباع کشورهای ثالث اغلب به ویزا یا اجازهٔ اقامت نیاز دارند. استثناها، از جمله، به تابعیت و هدف اقامت بستگی دارند. اجازهٔ اقامت برای هدفی مشخص صادر می‌شود. هدف‌های معمول شامل آموزش حرفه‌ای، تحصیل دانشگاهی، اشتغال، زندگی خانوادگی و حمایت بشردوستانه‌اند. هدف مجاز تعیین می‌کند که آیا و تا چه اندازه اجازهٔ کار وجود دارد. اجازهٔ اقامت معمولاً مدت‌دار است. مجوز اقامت دائم، در صورت برآورده‌شدن شرایط مربوط، امکان اقامت بدون محدودیت زمانی را فراهم می‌کند. شکل‌های دیگری از حق اقامت دائم یا ویژه نیز وجود دارند. در پیوستن خانواده، رابطهٔ خانوادگی، وضعیت مسکن، تأمین هزینه‌های زندگی و شرایط دیگر بررسی می‌شوند. شرایط لازم به شخصی بستگی دارند که اعضای خانواده به او می‌پیوندند. با کودکان، همسران و دیگر بستگان همیشه یکسان برخورد نمی‌شود. برای درخواست‌ها معمولاً مدارک هویتی، اسناد سفر و مدارک مربوط به هدف اقامت لازم است. نمایندگی آلمان در خارج از کشور، ادارهٔ محلی اتباع خارجی یا ادارهٔ تخصصی دیگری ممکن است مسئول باشد. مرجع درست به مرحلهٔ پرونده بستگی دارد. پناهندگی و شکل‌های دیگر حمایت بشردوستانه روندهای ویژه‌ای دارند. به‌رسمیت‌شناخته‌شدن به‌عنوان فردِ برخوردار از حمایت، با اجازهٔ اقامت معمول برای کار یا تحصیل یکی نیست. ممنوعیت‌های اخراج و تعلیق موقت اخراج نیز آثار متفاوتی دارند. اعطای تابعیت، تابعیت آلمانی را به فرد می‌دهد و صرفاً نوعی اجازهٔ اقامت نیست. این کار روند جداگانه‌ای دارد و مستلزم بررسی شرایط گوناگون است. تغییرات وضعیت شخصی باید کامل و به‌موقع به مراجع اطلاع داده شوند.