Religie in Duitsland

De Duitse grondwet beschermt de vrijheid van geloof, geweten en religieuze belijdenis. Mensen mogen een religie hebben, van religie veranderen, die samen beleven of zonder religie leven. Het christendom heeft de geschiedenis, feestdagen, gebouwen en gebruiken sterk beïnvloed. Vooral de rooms-katholieke kerk en evangelische regionale kerken komen veel voor; daarnaast bestaan orthodoxe kerken en talrijke vrije kerken. Joods leven maakt al vele eeuwen deel uit van de geschiedenis van Duitsland. Na de vervolging en moord tijdens het nationaalsocialisme zijn bescherming, herinnering en de levende Joodse gemeenschap van bijzonder belang. Het moslimleven is veelzijdig en wordt gekenmerkt door verschillende herkomstgeschiedenissen, geloofsrichtingen, moskeegemeenschappen en persoonlijke vormen van religiositeit. Er is geen enkele organisatie die namens alle moslims spreekt. Andere religieuze gemeenschappen zijn bijvoorbeeld boeddhistische, hindoeïstische, alevitische, jezidische en bahá’í-gemeenschappen. Binnen elke religie verschillen overtuigingen en dagelijkse praktijken. Veel mensen zijn niet aangesloten bij een kerk of religieuze gemeenschap, agnostisch of atheïstisch. Ook humanistische en andere levensbeschouwelijke organisaties verzorgen onderwijs, advies, vieringen en sociale activiteiten. Religie is in het dagelijks leven zichtbaar in gebeden, erediensten, voedingsregels, kleding, feesten en levensvieringen. Hoe sterk iemand deze praktijken volgt, is een persoonlijke keuze. Staat en religieuze gemeenschappen zijn juridisch van elkaar onderscheiden, maar werken op sommige gebieden samen. Voorbeelden zijn welzijnswerk, geestelijke verzorging, godsdienstonderwijs, feestdagen en instellingen met een kerkelijke grondslag. Conflicten ontstaan wanneer overtuigingen, regels en rechten botsen. Respectvolle uitwisseling houdt in dat je vragen stelt, niemand een geloof toeschrijft en de gelijke rechten van anderen erkent.