Bêkarî li Almanyayê

Bêkarî dikare piştî ji kar derxistinê, bidawîbûna peymaneke karê demkî, temamkirina perwerdeya pîşeyî (Ausbildung), an jî dawîhatina xebata serbixwe derkeve. Dibe ku demek kurt bidome an jî pêdivî bi demeke dirêjtir a ji nû ve arastekirina pîşeyî hebe. Li Almanyayê, tomarkirina wekî kesê li kar digere û tomarkirina wekî bêkar du agahdariyên cuda ne. Wekî kesê li kar digere qeydkirin nîşan dide ku mirov li pozîsyoneke nû digere; wekî bêkar qeydkirin bi gelemperî tê wê wateyê ku mirov karê wî tune ye, lê dikare bixebite. Ajansa Federal a Kar (Agentur für Arbeit) cihê sereke yê pêwendiyê ye. Ew şêwirmendiyê dide, di dîtina kar de alîkariyê dike û dinirxîne ka kesek ji ber bêkariyê mafê wergirtina alîkariyeke li ser bingeha bîmeyê heye an na. Ger dahat û milkê kesane ji bo dabînkirina mesrefên jiyanê têrê neke, li gorî rewşa kesê dibe ku alîkariya bingehîn a ku ji bacê tê fînansekirin berpirsiyar be. Di gelek rewşan de, navenda kar (Jobcenter) ji bo kesên ku dikarin bixebitin şêwirmendî û pêvajoyên daxwazê digire ser xwe. Alîkariyên aborî bixweber çênabin. Kesên ku ev rewş bandor li wan dike divê xwe tomar bikin, agahiyan bidin, belgeyan pêşkêş bikin û guhertinên di rewşa xwe de ragihînin. Piştgirî dikare alîkariya bi serlêdanan, rêberiya pîşeyî, perwerdeya pîşeyî an jî xizmetên dîtina kar dihewîne. Kîjan piştgirî guncaw e, girêdayî perwerde, ezmûn, tenduristî û derfetên kar ên herêmê ye. Bêkarî dikare li dahat, rêxistina rojane û baweriya bi xwe bandor bike. Plana hêsan a heftane ku lê lêgerîna kar, fêrbûn, werzîş û bêhnvedan hebe, dikare alîkariya kesek bike ku bikaribe gav bavêje. Her cihê vala yê kar ji bo her kesî guncaw nîne. Lêgerîneke rastîn jêhatîbûnên heyî bi karekî ku mirov dikare bigihîje wê ve girêdide û rewşa lênêrîna zarokan, tevger, ziman û sînorên tenduristiyê dihesibîne.