ڀارت ۾ شاگرديءَ جي تربيت

شاگرديءَ جي تربيت حقيقي ڪم ۽ منظم هدايت وسيلي پيشي جون مهارتون سيکاري ٿي. شاگرد نگراني هيٺ سکي ٿو، کيس شروعات کان مڪمل تربيت يافته مزدور نٿو سمجهيو وڃي. ڀارت ۾ شاگرديءَ جي تربيت هڪ وسيع هنر سکيا جي نظام جو حصو آهي. صنعتي تربيت جا ادارا (Industrial Training Institutes؛ ITIs)، ٻيا هنر جا ادارا، مالڪ ۽ شعبي جي بنياد تي تربيت ڏيندڙ تنظيمون لاڳاپيل ڪردار ادا ڪري سگهن ٿيون. ڪجهه سکيا وٺندڙ شاگرديءَ جي تربيت شروع ڪرڻ کان اڳ هنر جي تربيت مڪمل ڪن ٿا. ٻيا مالڪ وٽ ڪم شروع ڪن ٿا ۽ ان بندوبست ۾ عملي ۽ نظرياتي هدايت حاصل ڪن ٿا. عام شعبن ۾ صنعتڪاري، بجليءَ جو ڪم، مشيني ڪم، تعمير سان لاڳاپيل هنر، خدمتون، انفارميشن ٽيڪنالاجي ۽ آفيس جا پيشي شامل آهن. موقعا علائقن ۽ مالڪن موجب گهڻو بدلجن ٿا. مناسب شاگرديءَ جي تربيت ۾ عام طور پيشو، تربيت جو عرصو، نگراني، ڪم جي جاءِ جون ذميواريون، سکيا جا حصا ۽ شرط طئي ٿيل هوندا آهن. عهدي کي قبول ڪرڻ کان اڳ شاگرد کي اهي شرط سمجهڻ گهرجن. روزاني تربيت ۾ ماهر مزدورن کي ڏسڻ، ڪم جي مشق ڪرڻ، حفاظتي طريقيڪار تي عمل، هدايت ۾ شرڪت، رڪارڊ رکڻ ۽ جائزو مڪمل ڪرڻ شامل ٿي سگهي ٿو. قابليت وڌڻ سان ذميواري به عام طور وڌندي آهي. شاگرديءَ جي تربيت عملي تجربو، ڪم جون عادتون، پيشيوراڻا رابطا ۽ پيشي بابت وڌيڪ واضح ڄاڻ ڏئي ٿي. ان سان مالڪ کي پنهنجي ڪم واري جاءِ ۾ استعمال ٿيندڙ مهارتن لاءِ ماڻهو به تيار ڪرڻ ۾ مدد ملي سگهي ٿي. ان جون حدون آهن: تربيت جي معيار ۾ فرق، محدود جايون، سفر جون ڏکيائيون ۽ ڪافي هدايت کان سواءِ ورجائتو ڪم ڏيڻ جو خطرو. تربيت مڪمل ٿيڻ سان مستقل نوڪري پاڻمرادو نٿي ملي. سٺو اميدوار پيشو، مالڪ، تربيت جو مواد، سڃاڻپ، حفاظت ۽ اڳتي جا رستا ڀيٽي ٿو. لکيل رڪارڊ ۽ تصديق ٿيل دستاويز غلط فهميءَ کان بچائڻ ۾ مدد ڪن ٿا.