ڀارت ۾ اسڪولي تعليم

ڀارت ۾ اسڪولي تعليم جي ذميواري قومي، رياستي ۽ مقامي نظامن ۾ ورهايل آهي. ڀارت وڏو ۽ متنوع ملڪ آهي، تنهنڪري اسڪولن جون جوڙجڪون ۽ روزمره جا تجربا هر هنڌ هڪجهڙا ناهن. ٻار عام طور تي پري پرائمري يا ننڍپڻ جي شروعاتي سکيا، پرائمري، مڊل، سيڪنڊري ۽ هائير سيڪنڊري اسڪول مان گذرن ٿا. درجن جا نالا ۽ ورهاست مختلف نظامن ۾ الڳ ٿي سگهن ٿا. سرڪاري اسڪول عوامي انتظام هيٺ هوندا آهن ۽ عام طور پنهنجي مقامي برادريءَ جي خدمت ڪندا آهن. خانگي اسڪول آزاد انتظام هيٺ هوندا آهن، جڏهن ته امدادي اسڪول خاص بندوبستن تحت عوامي مدد وٺندا آهن. تعليمي بورڊ اهم علمي قاعدا مقرر يا انهن جي نگراني ڪندو آهي، جهڙوڪ نصاب، امتحان ۽ سرٽيفڪيٽ. رياستي بورڊ عام آهن، جڏهن ته قومي بورڊ ۽ ڪجهه ٻيا تسليم ٿيل نظام پڻ هلن ٿا. تعليم جو ذريعو ڪا علائقائي ٻولي، هندي، انگريزي يا ٻي ٻولي ٿي سگهي ٿي. خاندانن کي هڪ مضمون طور پڙهائي ويندڙ ٻولي ۽ رياضي، سائنس ۽ ٻين مضمونن جي پڙهائڻ لاءِ استعمال ٿيندڙ ٻوليءَ ۾ فرق ڪرڻ گهرجي. اسڪول جي زندگيءَ ۾ عام طور سبق، گهر جو ڪم، حاضري، جائزا، سرگرميون ۽ خاندانن سان رابطو شامل هوندو آهي. سيڪنڊري ۽ هائير سيڪنڊري مرحلن ۾ اڪثر مضمونن جي وڌيڪ رٿابندي ۽ اڳتي جي پڙهائي يا هنري رستن لاءِ تياري گهربل هوندي آهي. ڪيترن اسڪولي نظامن ۾ بورڊ جا امتحان اهم عبوري مرحلا هوندا آهن. شاگردن کي ياد ڪرڻ تي ئي ڀاڙڻ بدران تصورن کي سمجهندي آهستي آهستي امتحان جي طريقي سان واقف ٿيڻ گهرجي. پڙهائڻ، سهولتن، ڪلاس جي ماپ، شموليت، ٽرانسپورٽ ۽ شاگردن جي مدد ۾ اسڪولن جو معيار مختلف ٿي سگهي ٿو. مشهور نالو يا امتحان جا اعليٰ نتيجا اڪيلا اهو نٿا ٻڌائين ته اسڪول ڪنهن خاص ٻار لاءِ مناسب آهي يا نه. اسڪول بدلائڻ وقت خاندانن کي تعليمي رڪارڊ، سڃاڻپ ۽ رهائش جا دستاويز، جتي گهربل هجن اتي منتقلي جا ڪاغذ، ۽ اڳئين نصاب بابت ڄاڻ گڏ ڪرڻ گهرجي. نئين اسڪول سان اڳواٽ رابطو ڪرڻ سان رهيل دستاويز يا سکيا جا خال معلوم ٿي سگهن ٿا.