ভাৰতত ব্যৱসায়

ভাৰতত ব্যৱসায় হ’ল আয়ৰ বিনিময়ত সামগ্ৰী বা সেৱা যোগান ধৰা সংগঠিত কাৰ্যকলাপ। ই স্থানীয়ভাৱে, অনলাইনত, কেইবাখনো ৰাজ্যজুৰি বা বহল যোগান শৃংখলাৰ অংশ হিচাপে চলিব পাৰে। একক মালিকানাধীন ব্যৱসায় (sole proprietorship) এটা সাধাৰণ ক্ষুদ্ৰ-ব্যৱসায়ৰ ৰূপ, য’ত এজন ব্যক্তিয়ে কামটোৰ মালিকানা আৰু নিয়ন্ত্ৰণ ৰাখে। দৈনন্দিন পৰিচালনাত ই সহজ, কিন্তু ব্যৱসায় আৰু মালিকৰ দায়িত্বৰ মাজত শক্তিশালী পৃথকতা নাথাকে। অংশীদাৰী ব্যৱসায়ত লোকসকলে সন্মত চৰ্তৰ অধীনত একেলগে ব্যৱসায় চলাব পাৰে। লিখিত অংশীদাৰী চুক্তিয়ে অৱদান, লাভৰ ভাগ, কৰ্তৃত্ব, সিদ্ধান্ত লোৱা আৰু প্ৰস্থানৰ ব্যৱস্থা নিৰ্ধাৰণ কৰাত সহায় কৰে। সীমিত দায়বদ্ধতাৰ অংশীদাৰী প্ৰতিষ্ঠানক সাধাৰণতে LLP বুলি কোৱা হয়; ই পৃথক আইনী গঠনক অংশীদাৰী-ধৰণৰ পৰিচালনাৰ সৈতে সংযুক্ত কৰে। কোম্পানী আন এক পৃথক আইনী ৰূপ, য’ত শ্বেয়াৰৰ জৰিয়তে মালিকানা আৰু অধিক সংগঠিত শাসন-ব্যৱস্থা আৰু নথি থাকে। সমবায় হ’ল উমৈহতীয়া অৰ্থনৈতিক প্ৰয়োজনৰ বাবে গঢ়া সদস্য-মালিকানাধীন সংস্থা। উৎপাদক গোট, আত্মসহায়ক গোট, পৰিয়ালৰ উদ্যোগ আৰু সামাজিক উদ্যোগো ভাৰতৰ ব্যৱসায়িক জগতৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ, যদিও সকলোৱে একে আইনী ৰূপ ব্যৱহাৰ নকৰে। MSME-ৰ অৰ্থ ক্ষুদ্ৰ, সৰু আৰু মজলীয়া উদ্যোগ (micro, small, and medium enterprise); ই ব্যৱসায়ৰ বাবে বহুলভাৱে ব্যৱহৃত স্থানীয় শ্ৰেণীবিভাগ। ষ্টাৰ্টআপ বুলি সাধাৰণতে নতুন আৰু উদ্ভাৱনী বা দ্ৰুত বৃদ্ধি কৰিব পৰা ব্যৱসায়িক আৰ্হি বিচৰা উদ্যোগক বুজায়, কিন্তু প্ৰতিটো নতুন ক্ষুদ্ৰ ব্যৱসায় ষ্টাৰ্টআপৰ দৰে কাম নকৰে। সাধাৰণ ব্যৱসায়িক প্ৰক্ৰিয়া গ্ৰাহকৰ সমস্যা চিনাক্ত কৰাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি প্ৰস্তাৱ পৰীক্ষা, আইনী ৰূপ বাছনি, পঞ্জীয়ন আৰু হিচাপৰ ব্যৱস্থা, সামগ্ৰী সংগ্ৰহ, বিক্ৰী, পেমেণ্ট সংগ্ৰহ আৰু নথি ৰখালৈ আগবাঢ়ে। প্ৰয়োজনীয়তা কামৰ ধৰণ, স্থান, পৰিসৰ, কৰ্মী আৰু জড়িত সামগ্ৰী বা সেৱাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। ব্যৱসায়ে স্বাধীনতা, চাকৰি, সম্পদ আৰু স্থানীয় সমাধান গঢ়িব পাৰে। ইয়াৰ সীমাবদ্ধতাৰ ভিতৰত অনিশ্চিত চাহিদা, নোপোৱা বিল, ঋণ, প্ৰতিযোগিতা, নিয়ম মানি চলাৰ কাম, অংশীদাৰৰ বিবাদ, যোগানৰ সমস্যা আৰু লাভ নিশ্চিত নোহোৱা কথা অন্তৰ্ভুক্ত।