ভাৰতত অপৰাধ

ভাৰতত অপৰাধৰ বিষয় মূলতঃ ৰাজ্য আৰু কেন্দ্ৰীয়শাসিত অঞ্চলৰ আৰক্ষী ব্যৱস্থাই চম্ভালে; নিৰ্দিষ্ট বিষয়ত বিশেষজ্ঞ আৰু কেন্দ্ৰীয় সংস্থাই সহায় কৰে। অপৰাধৰ খবৰ দিয়া আৰু তাৎক্ষণিক সহায় বিচৰাৰ সাধাৰণ স্থানীয় আৰম্ভণি হ’ল আৰক্ষী থানা। দৈনন্দিন সাধাৰণ চিন্তাৰ ভিতৰত আছে পকেটমৰা, বেগ চুৰি, ফোন চুৰি, অসৎ পেমেণ্টৰ অনুৰোধ, যাতায়াতৰ প্ৰতাৰণা আৰু নতুনকৈ অহা লোকক লক্ষ্য কৰা প্ৰতাৰণা। ভিৰ থকা ষ্টেচন, পৰ্যটন এলেকা, বজাৰ আৰু মনোযোগ আনফালে থকা মুহূৰ্তত এনে সুযোগ সৃষ্টি হ’ব পাৰে। চাইবাৰ অপৰাধত ভুৱা বজাৰ বা বিনিয়োগৰ প্ৰস্তাৱ, আনৰ পৰিচয় ধাৰণ, ক্ষতিকাৰক লিংক, একাউণ্ট চুৰি, পেমেণ্টৰ প্ৰতাৰণা বা এবাৰ ব্যৱহাৰৰ পাছৱৰ্ড দাবী কৰা থাকিব পাৰে। বেংক, আৰক্ষী বিষয়া বা প্ৰকৃত সেৱা-প্ৰদানকাৰীক গ্ৰাহকৰ গোপন পাছৱৰ্ড বা প্ৰমাণীকৰণ ক’ডৰ প্ৰয়োজন হ’ব নালাগে। হাৰাশাস্তি, পিছে পিছে খেদি ফুৰা, ঘৰুৱা নিৰ্যাতন, যৌন হিংসা আৰু ঘৃণাজনিত আচৰণক গুৰুত্বসহ লোৱা উচিত। অপৰাধীৰ কাৰ্যৰ বাবে ভুক্তভোগী দায়ী নহয়; নিখুঁত প্ৰমাণ সংগ্ৰহ কৰাতকৈ তাৎক্ষণিক সুৰক্ষা আৰু চিকিৎসাৰ প্ৰয়োজন আগত আহে। First Information Report, সাধাৰণতে FIR বুলি কোৱা হয়, কিছুমান প্ৰতিবেদিত অপৰাধৰ বাবে ব্যৱহৃত আনুষ্ঠানিক আৰক্ষী নথি। সকলো অভিযোগৰ পদ্ধতি একে নহয়, কিন্তু গুৰুতৰ cognizable offence জনোৱা ব্যক্তিয়ে আৰক্ষী থানাত এই শব্দটো শুনিব পাৰে। প্ৰমাণৰ ভিতৰত বাৰ্তা, লেনদেনৰ নথি, ফটো, চিকিৎসা-নথি, সাক্ষীৰ বিৱৰণ, ডিভাইচৰ তথ্য আৰু লিখিত সময়ৰেখা থাকিব পাৰে। সন্দেহযুক্ত অপৰাধীৰ সন্মুখীন নোহোৱাকৈ আৰু নিজকে বিপদত নেপেলোৱাকৈ প্ৰমাণ সুৰক্ষিত কৰি ৰাখক। বিদেশী নাগৰিকে ব্যৱহাৰিক সহায়ৰ বাবে নিজৰ দূতাবাস বা কনছুলেটৰ সৈতেও যোগাযোগ কৰিব পাৰে, যদিও কূটনৈতিক কৰ্মচাৰীয়ে ভাৰতীয় আৰক্ষী বা আদালতৰ বিকল্প নহয়। ভাষা, বাট-দিশ, একাউণ্ট সুৰক্ষা বা নিৰাপদ বাসস্থানৰ ক্ষেত্ৰত হোটেল, নিয়োগকৰ্তা, বিদ্যালয়, বেংক, যাতায়াত কৰ্মী আৰু বিশ্বাসযোগ্য স্থানীয় লোকে সহায় কৰিব পাৰে। অভিযোগ দিয়া মানসিকভাৱে কঠিন হ’ব পাৰে, আৰু তদন্ত বা ক্ষতি পূৰণৰ নিশ্চয়তা কেতিয়াও নাই। সোনকালে পদক্ষেপ লোৱা, নথিৰ প্ৰতিলিপি ৰখা, অভিযোগ বা FIR-ৰ বিৱৰণ বিচৰা আৰু গুৰুতৰ ঘটনাত স্বতন্ত্ৰ আইনী সহায় লোৱাই পিছৰ বিকল্পসমূহ সুৰক্ষিত কৰিব পাৰে।