ভাৰতৰ দুৰ্যোগ

ভাৰতৰ দুৰ্যোগৰ বিপদ দেশখনৰ আকাৰ, জলবায়ু, ভূগোল, জনঘনত্ব আৰু অট্টালিকাৰ অৱস্থাই নিৰ্ধাৰণ কৰে। মানুহ, ঘৰ, যাতায়াত, বিদ্যুৎ, পানী বা যোগাযোগ বিপদৰ সন্মুখীন হৈ আৰু প্ৰস্তুতি কম থাকিলে বিপদ বিশেষভাৱে গুৰুতৰ হয়। বাৰিষাৰ বৰষুণে নদীৰ বান, চহৰত পানী জমা, ভূমিস্খলন, যাতায়াত ব্যাহত আৰু পানী দূষিত কৰিব পাৰে। উপকূলীয় অঞ্চলত ঘূৰ্ণীবতাহ, জলোচ্ছ্বাস, প্ৰচণ্ড বতাহ আৰু তীব্ৰ বৰষুণৰো আশংকা থাকে। বিশেষকৈ হিমালয়ৰ কিছু অংশ, উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চল আৰু আন ভূমিকম্পীয় অঞ্চলত ভূমিকম্পৰ বিপদ গুৰুত্বপূৰ্ণ। ভূমিকম্পৰ সঠিক আগজাননী দিব নোৱাৰি, সেয়ে সুৰক্ষিত নিৰ্মাণ, আচবাব ভালদৰে বান্ধি ৰখা আৰু সুৰক্ষামূলক কাৰ্য অনুশীলন কৰা জৰুৰী। তাপপ্ৰবাহ আৰু খৰাং হঠাতে নহয়, বেলেগ ধৰণে গঢ় লয়, কিন্তু বহু লোকক প্ৰভাৱিত কৰিব পাৰে। বয়োজ্যেষ্ঠ, শিশু, বাহিৰত কাম কৰা লোক আৰু নিৰ্ভৰযোগ্য পানী বা শীতলীকৰণ নথকা লোকক আগতীয়াকৈ সহায়ৰ প্ৰয়োজন হ’ব পাৰে। পাহাৰীয়া সম্প্ৰদায় আৰু ভ্ৰমণকাৰীয়ে ভূমিস্খলন, আকস্মিক বান, হিমস্খলন আৰু বন্ধ পথৰ সন্মুখীন হ’ব পাৰে। চৰকাৰী সতৰ্কবাণীৰ পিছত উপকূলীয় আৰু দ্বীপৰ সম্প্ৰদায়ে ভিতৰভাগলৈ বা ওখ ঠাইলৈ যাবলগীয়া হ’ব পাৰে। ভাৰতৰ দুৰ্যোগ ব্যৱস্থাপনাত ৰাষ্ট্ৰীয়, ৰাজ্যিক, জিলা আৰু স্থানীয় কৰ্তৃপক্ষ জড়িত। ৰাষ্ট্ৰীয় দুৰ্যোগ ব্যৱস্থাপনা প্ৰাধিকৰণক সাধাৰণতে NDMA বুলি কোৱা হয়; ৰাজ্য আৰু জিলাতো স্থানীয়ভাৱে পৰিকল্পনা আৰু সমন্বয় কৰা সংশ্লিষ্ট সংস্থা আছে। আৰক্ষী, অগ্নিনিৰ্বাপক সেৱা, স্বাস্থ্যসেৱা, অসামৰিক প্ৰশাসন, বিশেষ সঁহাৰি বাহিনী, সম্প্ৰদায়ৰ গোট আৰু স্বেচ্ছাসেৱকে অংশ ল’ব পাৰে। ঠাই আৰু ঘটনাভেদে স্থানীয় কৰ্তৃপক্ষ, মোবাইল সতৰ্কবাণী, সম্প্ৰচাৰক, ছাইৰেন বা পোনপটীয়া ঘোষণাৰে চৰকাৰী সতৰ্কবাণী আহিব পাৰে। সতৰ্কবাণী, পূৰ্বাভাস আৰু সঁহাৰি ব্যৱস্থাই ক্ষতি কমায়, কিন্তু সুৰক্ষাৰ নিশ্চয়তা নিদিয়ে। প্ৰতিটো পৰিয়ালৰ সৰল জৰুৰী সামগ্ৰী, নিৰ্ভৰযোগ্য যোগাযোগ, ওচৰৰ সুৰক্ষিত ঠাইৰ জ্ঞান আৰু শিশু, বয়োজ্যেষ্ঠ, প্ৰতিবন্ধী লোক তথা প্ৰাণীৰ বাবে পৰিকল্পনা লাগে।