भारतमा रोजगारदाता

भारतमा रोजगारदाता कर्मचारी नियुक्त गर्ने र उनीहरूको कामको निर्देशन दिने व्यक्ति वा संस्था हो। नियुक्तिपत्र वा तलब अभिलेखमा भएको कानुनी नाम कार्यस्थलमा प्रयोग हुने ब्रान्ड नामभन्दा फरक हुन सक्छ। रोजगारदातामा परिवारले चलाउने पसल र खेतीदेखि कारखाना, प्रविधि कम्पनी, व्यावसायिक कार्यालय, गैरनाफामूलक संस्था र सार्वजनिक संस्थासम्म पर्छन्। तिनका आन्तरिक प्रणाली औपचारिकता र आकारका हिसाबले निकै फरक हुन सक्छन्। कन्ट्र्याक्टरमार्फत कामदार आपूर्ति हुने अवस्थामा मुख्य रोजगारदाता (principal employer) भन्ने शब्द प्रायः प्रयोग गरिन्छ। यस्तो व्यवस्थामा कामदारले आफूलाई कसले काममा राख्यो, कसले सुपरिवेक्षण गर्छ र कार्यस्थलका प्रत्येक विषयमा कुन संस्था जिम्मेवार छ भन्ने बुझ्नुपर्छ। सामान्य रोजगारदाता प्रक्रियामा कामको भूमिका निर्धारण, भर्ती, सम्बन्धित अभिलेखको जाँच, सेवा सर्त जारी गर्ने, काममा प्रवेश गराउने, हाजिरी राख्ने, ज्याला वा तलब दिने र कार्यसम्पादन व्यवस्थापन गर्ने काम पर्छ। साथै बिदा, गुनासो, सुरक्षा र कामबाट अलग हुने प्रक्रिया पनि समेटिन्छ। स्पष्ट सेवा सर्त दिने रोजगारदाताले काम, सुपरिवेक्षक, कार्यस्थल, समयतालिका, पारिश्रमिक संरचना, कटौती, सुविधा, परीक्षण अवधि र काम छोड्ने सर्त उल्लेख गर्छन्। उनीहरूले प्रश्न सोध्न भरपर्दो माध्यम दिन्छन् र अभिलेख नियमित रूपमा राख्छन्। मानव संसाधन, जसलाई सामान्यतया HR भनिन्छ, ले भर्ती, नीति, तलब समन्वय, कार्यसम्पादन र कर्मचारीका चिन्ता व्यवस्थापन गर्न सक्छ। साना रोजगारदाताले यी काम सीधै मालिक, प्रबन्धक वा लेखापाललाई दिन सक्छन्। रोजगारदाताले कार्यस्थलका जोखिम व्यवस्थापन गर्नुपर्छ र लागू हुने नियमअनुसार कामदारसँग निष्पक्ष व्यवहार गर्नुपर्छ। व्यावहारिक जिम्मेवारीमा सुरक्षित निर्देशन, उपयुक्त उपकरण, भुक्तानीका अभिलेख, गुनासोका माध्यम र उत्पीडन वा भेदभावविरुद्ध कदम पर्छन्। राम्रो रोजगारदाताले स्थिर आम्दानी, तालिम, सिफारिस र करियर विकास दिन सक्छ। अस्पष्ट शुल्क माग्नु, सर्त लुकाउनु, सक्कली कागजात आफूसँग राख्नु, असुरक्षित निर्देशन दिनु, कम्पनीको गलत परिचय दिनु वा बारम्बार तलब नदिनु चेतावनीका संकेत हुन्।