ভাৰতত পৰিয়াল

ভাৰতত পৰিয়ালক হিন্দীত প্ৰায়ে পৰিৱাৰ (parivaar) বুলি কোৱা হয়; দেশৰ আন বহু ভাষাত ইয়াৰ বাবে বেলেগ শব্দ আছে। পৰিয়াল বুলিলে এটা ঘৰ বা জন্ম, বিবাহ, দত্তক গ্ৰহণ বা দীঘলীয়া যত্নৰ জৰিয়তে জড়িত বহু বহল আত্মীয়-স্বজনকো বুজাব পাৰে। যৌথ পৰিয়ালত সাধাৰণতে একাধিক প্ৰজন্মৰ আত্মীয় একেলগে থাকে বা ধন, কাম, যত্ন আৰু সিদ্ধান্ত ঘনিষ্ঠভাৱে ভাগ কৰে। একক পৰিয়াল সাধাৰণতে মা-দেউতা বা অভিভাৱক আৰু তেওঁলোকৰ সন্তানক কেন্দ্ৰ কৰি গঠিত, যদিও বহল আত্মীয়ৰ সৈতে ঘনিষ্ঠ সম্পৰ্ক থাকিব পাৰে। ভাৰতৰ ঘৰত এজন অভিভাৱকৰ পৰিয়াল, মিহলি পৰিয়াল, সন্তান নথকা দম্পতী, অকলশৰে থকা ব্যক্তি আৰু সন্তান বা বয়োজ্যেষ্ঠৰ যত্ন লোৱা আত্মীয়ও থাকে। শিক্ষা আৰু কামৰ বাবে প্ৰব্ৰজন হোৱাৰ ফলত কিছুমান পৰিয়াল বিভিন্ন চহৰ বা দেশত থাকিও ঘনিষ্ঠভাৱে জড়িত হৈ থাকে। পৰিয়ালৰ সদস্যই শিশুৰ যত্ন, বয়োজ্যেষ্ঠৰ যত্ন, ঘৰৰ কাম, আয়, সম্পত্তিৰ দায়িত্ব আৰু অসুস্থতা বা নিবনুৱা অৱস্থাত সহায় ভাগ কৰিব পাৰে। এনে জালে সুৰক্ষা, জ্ঞান, যোগাযোগ আৰু এক শক্তিশালী আপোনত্ববোধ দিব পাৰে। বয়স আৰু পৰিয়ালত থকা স্থানৰ প্ৰভাৱে সিদ্ধান্তত ভূমিকা ল’ব পাৰে, আৰু শিক্ষা, কাম, বিবাহ, বাসস্থান বা অনুষ্ঠানৰ বিষয়ে বয়োজ্যেষ্ঠৰ পৰামৰ্শ লোৱা হ’ব পাৰে। কিন্তু প্ৰতিটো ঘৰত কৰ্তৃত্বৰ ব্যৱস্থা বেলেগ; সৰু প্ৰাপ্তবয়স্কসকলে নিজে সিদ্ধান্ত ল’ব পাৰে বা আত্মীয়ৰ সৈতে আলোচনা কৰি ল’ব পাৰে। আত্মীয়তাৰ বহু নিৰ্দিষ্ট শব্দ আছে। মাকৰ ফালৰ আৰু দেউতাকৰ ফালৰ আত্মীয়, ককায়েক-ভায়েক বা বায়েক-ভনীয়েকৰ বয়সৰ পাৰ্থক্য, আৰু শহুৰ-শাহুৰ বিভিন্ন সম্পৰ্কৰ বাবে স্থানীয় ভাষাত বেলেগ নাম আৰু আশা থাকিব পাৰে। পৰিয়ালৰ উৎসৱ আৰু দায়িত্ব ধৰ্ম, অঞ্চল, জাতি, ভাষা আৰু ঘৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি বেলেগ হয়। জন্ম, বিবাহ, উৎসৱ, মৃত্যু আৰু আলহী-দৰ্শনে আত্মীয়ক একত্ৰিত কৰিব পাৰে, কিন্তু সকলোৰে বাবে প্ৰযোজ্য এটা নিৰ্দিষ্ট ভাৰতীয় পৰিয়ালৰ ৰীতি নাই। পৰিয়ালৰ ঘনিষ্ঠতাই নিৰ্যাতন, জোৰ-জবৰদস্তিৰে সিদ্ধান্ত, আৰ্থিক নিয়ন্ত্ৰণ বা গোপনীয়তা কাঢ়ি লোৱাটো ন্যায্য নকৰে। সুস্থ পৰিয়ালে দায়িত্বৰ বিষয়ে কথা পাতিব পাৰে, যত্নৰ কাম ন্যায়সংগতভাৱে ভাগ কৰিব পাৰে, সন্মতিৰ সন্মান কৰিব পাৰে আৰু সদস্যসকলক বাহিৰৰ সহায় বিচৰাৰ সুযোগ দিব পাৰে।