ڀارت ۾ خاندان

ڀارت ۾ خاندان کي هنديءَ ۾ اڪثر پريوار (parivaar) چيو ويندو آهي؛ ملڪ جي ٻين ڪيترين ٻولين ۾ ان لاءِ ٻيا لفظ آهن. خاندان جو مطلب هڪ ئي گهر ۾ رهندڙ ماڻهو يا رت، شادي، گود وٺڻ يا ڊگهي مدي واري سنڀال سان ڳنڍيل مائٽن جو گهڻو وسيع حلقو ٿي سگهي ٿو. گڏيل خاندان ۾ عام طور هڪ کان وڌيڪ نسلن جا مائٽ گڏ رهندا آهن يا پئسا، ڪم، سارسنڀال ۽ فيصلا ويجهڙائيءَ سان ونڊيندا آهن. ننڍي خاندان جو مرڪز عام طور ماءُ پيءُ يا سنڀاليندڙ ۽ سندن ٻار هوندا آهن، پر پري وارن مائٽن سان ويجها لاڳاپا جاري رهي سگهن ٿا. ڀارت جي گهرن ۾ اڪيلي سرپرست وارا خاندان، ٻيهر جوڙيل خاندان، بنا ٻارن جا جوڙا، اڪيلا رهندڙ ماڻهو ۽ ٻارن يا بزرگن جي سنڀال ڪندڙ مائٽ به شامل آهن. تعليم ۽ ڪم لاءِ لڏپلاڻ سبب ڪي خاندان مختلف شهرن يا ملڪن ۾ رهندي به ويجهڙائيءَ سان لاڳاپيل رهن ٿا. خاندان جا ماڻهو ٻارن جي سنڀال، بزرگن جي سارسنڀال، گهر جي ڪم، آمدني، ملڪيت جي ذميوارين ۽ بيماري يا بيروزگاريءَ وقت مدد ونڊي سگهن ٿا. اهڙو نيٽ ورڪ تحفظ، ڄاڻ، رابطا ۽ وابستگيءَ جو مضبوط احساس ڏئي سگهي ٿو. عمر ۽ خاندان اندر حيثيت فيصلن تي اثر وجهي سگهي ٿي، ۽ تعليم، ڪم، شادي، رهائش يا تقريبن بابت بزرگن کان صلاح ورتي وڃي سگهي ٿي. تنهن هوندي به هر گهر ۾ اختيارن جي ترتيب مختلف آهي؛ ننڍي عمر جا بالغ ماڻهو پنهنجا فيصلا پاڻ ڪري سگهن ٿا يا مائٽن سان ڳالهائي طئي ڪري سگهن ٿا. رشتن لاءِ ڪيترائي مخصوص لفظ آهن. ماءُ يا پيءُ جي پاسي وارن مائٽن، وڏي يا ننڍي ڀائر ڀينرن ۽ ساهرن جي مختلف رشتن جا مقامي ٻولين ۾ الڳ نالا ۽ اميدون ٿي سگهن ٿيون. خانداني جشن ۽ ذميواريون مذهب، علائقي، ذات، ٻولي ۽ گهر موجب بدلجن ٿيون. پيدائش، شادي، تهوار، موت ۽ ملاقاتن تي مائٽ گڏ ٿي سگهن ٿا، پر ڪو هڪ هندستاني رواج سڀني تي لاڳو نٿو ٿئي. خاندان جي ويجهڙائي بدسلوڪي، زبردستيءَ وارن فيصلن، مالي ڪنٽرول يا رازداريءَ کان محروم ڪرڻ جو جواز ناهي. صحتمند خاندان ذميوارين بابت ڳالهائي، سارسنڀال منصفاڻي نموني ورهائي، رضامنديءَ جو احترام ڪري ۽ ميمبرن کي ٻاهران مدد وٺڻ ڏئي سگهن ٿا.