ভাৰতত বিত্ত

ব্যক্তিগত বিত্তৰ আৰম্ভণি হয় ধন অহা আৰু ওলাই যোৱাৰ পৰা। আয় মজুৰি, স্ব-নিয়োজিত কাম, কৃষি, ব্যৱসায়, পেঞ্চন, ভাড়া অথবা পৰিয়ালৰ সদস্যসকলৰ সহায়ৰ পৰা আহিব পাৰে। ভাৰতীয় টকা দেশখনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় মুদ্ৰা। নগদ ধন এতিয়াও উপযোগী, আনহাতে বেংক স্থানান্তৰ, কাৰ্ড, মোবাইল বেংকিং আৰু UPI-এ বহু পৰিশোধ দ্ৰুত আৰু সুবিধাজনক কৰি তোলে। এটা বাজেটে আয়ক প্ৰয়োজন, ইচ্ছা, সঞ্চয় আৰু আৰ্থিক দায়িত্বৰ মাজত ভাগ কৰে। বাসস্থান, খাদ্য, যাতায়াত, শিক্ষা, স্বাস্থ্যসেৱা, উপযোগী সেৱা আৰু পৰিয়ালৰ সহায় সাধাৰণ গৃহস্থালি শ্ৰেণী। সঞ্চয়ৰ অৰ্থ হৈছে এতিয়া খৰচ নকৰি পিছত ব্যৱহাৰৰ বাবে ধন ৰাখি থোৱা। বেংক একাউণ্ট, আৱৰ্তী আমানত আৰু স্থিৰ আমানত দৈনন্দিন খৰচৰ পৰা সঞ্চয় পৃথক কৰি ৰখাৰ পৰিচিত উপায়। জৰুৰী পুঁজি হৈছে অপ্ৰত্যাশিত অসুস্থতা, মেৰামতি, চাকৰি হেৰুওৱা অথবা জৰুৰী যাত্ৰাৰ বাবে সংৰক্ষিত ধন। ইয়াক সহজে ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা ঠাইত ৰাখিলে ব্যয়বহুল ধাৰ লোৱাৰ প্ৰয়োজন কমিব পাৰে। ধাৰ লোৱাই ঘৰ, শিক্ষা, ব্যৱসায়িক কাৰ্যকলাপ, বাহন অথবা অস্থায়ী প্ৰয়োজনৰ খৰচ বহন কৰাত সহায় কৰিব পাৰে। ধাৰ লোৱা ব্যক্তিজনে সুতৰ হাৰ, কিস্তি, মুঠ পৰিশোধ, বন্ধক আৰু কিস্তি নপঠোৱাৰ পৰিণতি বুজি ল'ব লাগিব। বীমাই প্ৰিমিয়ামৰ বিনিময়ত কিছুমান ডাঙৰ ঝুঁকি বীমাকৰ্তাৰ ওচৰলৈ স্থানান্তৰ কৰে। গৃহস্থালিটোৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি স্বাস্থ্য, জীৱন, মটৰ, সম্পত্তি আৰু শস্যৰ সুৰক্ষা প্ৰাসংগিক হ'ব পাৰে। বিনিয়োগৰ লক্ষ্য হৈছে দীৰ্ঘ সময়ত ধন বৃদ্ধি কৰা, কিন্তু লাভ নিশ্চিত নহয়। আমানত, বণ্ড, মিউচুৱেল ফাণ্ড, শ্বেয়াৰ, সম্পত্তি, সোণ অথবা পেঞ্চন সঞ্চয়ৰ উপযুক্ত মিশ্ৰণ লক্ষ্য, উপলব্ধ সময় আৰু ক্ষতি গ্ৰহণ কৰাৰ সামৰ্থ্যৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে।