بھارت وچ پیشے

بھارت وچ پیشہ یا روزگار کم دی ہک تسلیم شدہ قسم اے جیہڑی خاص ذمہ واریاں تے ہنراں تے مشتمل ہوندی اے۔ روزمرہ بول چال وچ باقاعدہ قابلیت والے پیشے تے عملی ہنر دے کم، دونوں کوں پیشہ آکھیا ویندا اے، بھاویں انہاں وچ داخلے دے قاعدے وکھرے ہون۔ ضابطے آلے پیشیاں وچ محفوظ کم کرݨ توں پہلے خاص تسلیم شدہ قابلیت، رجسٹریشن یا اجازت ضروری ہوندی اے۔ صحت، قانون تے کجھ ٻئے شعبیاں وچ پیشہ ور ادارے تے کم دے مقرر دائرے شامل تھی سڳدن۔ بہت سارے کم تے ایں طرح ضابطے لاگو نئیں ہوندے۔ ایں دی تھاں نوکری دین والے یا گاہک سکول دی پڑھائی، پیشہ ورانہ تربیت، کم دا تجربہ، لائسنس، کم دے نمونے، سفارشاں تے عملی مظاہرے ڈیکھ سڳدن۔ ہنرمند کم وچ بجلی، مشینری، تعمیر، مرمت، پیداوار، حسن، کھانا تے ہور کئی طرح دے کم شامل ہن۔ «صنعتی تربیتی ادارے» (Industrial Training Institutes؛ ITIs) بھارت وچ کئی پیشہ ورانہ ہنر سکھݨ دا مقامی رستہ ہن۔ شاگردی دے بندوبست وچ منظم طریقے نال سکھݨ تے کم دی عملی مشق اکٹھے ہوندے ہن۔ تجربہ کار مزدور دے نال غیررسمی سکھلائی وی عام اے، پر ایں دی کوالٹی تے تسلیم تھیوݨ دا درجہ وکھرا ہوسڳدا اے۔ پیشہ ورانہ کریئر سکول دے مضامین، داخلے دے رستیاں، اعلیٰ تعلیم، نگرانی ہِیٹھ تربیت، امتحاناں، رجسٹریشن تے شروع دے عہدیاں راہیں شروع تھی سڳدن۔ ترتیب کم دے حساب نال بدل دی اے؛ ہک قومی کریئر رستہ ساریاں لئی نئیں۔ پیشے دا انتخاب ٻولی، تھاں، تعلیم دے خرچے، خاندانی امیداں، سماجی رکاوٹاں، معذوری نال رسائی، سفر دی سہولت تے منگ توں متاثر تھیندا اے۔ عزت والا عہدہ چنگی تنخواہ یا کم دیاں شرطاں دی ضمانت نئیں۔ پیشہ شناخت، مہارت، ٻیاں دی خدمت تے لمبے ویلے دی ترقی ڈی سڳدا اے۔ حدّاں وچ لمبی تربیت، داخلے دیاں رکاوٹاں، جسمانی تھکاوٹ، بدل دی ٹیکنالوجی، بےقاعدہ آمدن تے مسلسل سکھݨ دی لوڑ شامل ہن۔