भारतका परम्पराहरू

भारतका परम्परा एउटै स्थिर प्राचीन प्रणाली नभई निरन्तर चलिरहेका अभ्यास हुन्। कुनै चलन व्यापक, निकै स्थानीय, नयाँ रूपमा अनुकूलित वा कुनै खास परिवारका लागि मात्र अर्थपूर्ण हुन सक्छ। चाडपर्वमा प्रायः उपासना, भेटघाट, खाना, सजावट, उपहार, संगीत र सार्वजनिक कार्यक्रम जोडिन्छन्। दीपावली, ईद, क्रिसमस, गुरुपर्व, बाली भित्र्याउने चाड र धेरै क्षेत्रीय उत्सव फरक तरिकाले मनाइन्छन्। जन्म, नामकरण, वयस्कतामा प्रवेश, विवाह र मृत्युसँग परिवार तथा धार्मिक संस्कार जोडिन सक्छन्। क्रम, सहभागी, लुगा र दायित्व समुदायअनुसार धेरै फरक हुन्छन्। विवाहका परम्परामा परिवारबीच परिचय, मगनीका कार्यक्रम, संस्कार, भोज, संगीत र उपहार आदानप्रदान पर्न सक्छन्। केही जोडीले परम्परा मिसाउँछन्, समारोह सरल बनाउँछन् वा नागरिक विवाह रोज्छन्। आतिथ्यमा पानी, चिया, खाजा वा खाना दिनु पर्न सक्छ। पाहुनाले कृतज्ञता देखाउने अपेक्षा गरिन्छ, र सहमति हुनुअघि आयोजक तथा पाहुनाले विनम्रतापूर्वक पटकपटक प्रस्ताव र इन्कार गर्न सक्छन्। अभिवादन भाषा र परिवेशअनुसार फरक हुन्छ। नमस्ते वा नमस्कार व्यापक रूपमा चिनिन्छ, तर हात मिलाउने, बोलेर अभिवादन गर्ने र क्षेत्रीय वा धार्मिक अभिवादनका रूप पनि प्रचलित छन्। रंगोली, फूलको सजावट, दीप, कपडा र शरीरमा लगाइने कलाजस्ता सजावट तथा हस्तकलाले घर वा उत्सवलाई चिनाउन सक्छन्। तिनका स्थानीय नाम, डिजाइन, सामग्री र अर्थलाई परस्पर साट्न मिल्ने ठान्नु हुँदैन। परम्पराले अपनत्व निर्माण र ज्ञान हस्तान्तरण गर्न सक्छ, तर दबाब वा बहिष्कार पनि सिर्जना गर्न सक्छ। समानता, सहमति, खर्च वा व्यक्तिगत विश्वाससँग बाझिने अभ्यासबारे मानिसले निरन्तर बहस, सुधार, पुनर्व्याख्या वा इन्कार गर्छन्।