Hukum pidana di Indonesia

Hukum pidana Indonesia disebut hukum pidana. Ieu ngawengku kajahatan umum dina Kitab Undang-Undang Hukum Pidana (KUHP) jeung kajahatan anu diatur dina undang-undang husus. Tanggung jawab pidana umumna merlukeun kalakuan anu nyumponan unsur kajahatan sarta sacara hukum bisa dipatalikeun jeung nu dituduh. Jaksa kudu ngabuktikeun perkara ngaliwatan prosés pidana anu sah; jalma anu dituduh henteu saukur diwajibkeun ngabuktikeun yén dirina teu salah. Hukum acara pidana ilahar dipatalikeun jeung KUHAP. Ieu ngatur tahap penting saperti panalungtikan, status tersangka, panangkepan, panahanan, ngumpulkeun bukti, penuntutan, sidang, jeung upaya hukum. Pulisi biasana narima laporan jeung nalungtik dugaan kajahatan. Jaksa meunteun jeung nungtut perkara, sedengkeun pangadilan mariksa bukti, mutuskeun kasalahan, jeung nangtukeun akibat anu sah. Jalma anu dipariksa ku otoritas kudu mastikeun heula naha dianggap saksi, korban, atawa tersangka. Tersangka jeung jalma anu dituduh boga hak pikeun ngabéla diri, kaasup aksés kana bantuan hukum luyu jeung prosedur anu lumaku. Korban jeung saksi bisa méré laporan, katerangan, dokumén, bukti médis, jeung informasi séjén. Masalah kaamanan, ancaman, atawa kabutuhan médis darurat kudu langsung dilaporkeun ka otoritas jeung layanan pangrojong anu merenah. Bukti bisa ngawengku kasaksian, dokumén, hasil ahli, barang fisik, jeung bahan éléktronik anu diaku ku hukum. Kontéks aslina penting, jadi talatah, berkas, jeung rékaman ulah diédit atawa ditepikeun ku cara anu nyasabkeun. Sababaraha pasualan bisa ngalibetkeun patalékan pidana jeung perdata sakaligus, tapi mayar sacara pribadi atawa rukun henteu otomatis ngeureunkeun unggal prosés pidana. Pangaruh hukumna gumantung kana jinis kajahatan, tahapan prosedur, jeung otoritas anu ngurus perkara.