Îran de Hevre Cıwıtış

Îran de cıwıtışê rojane, malbatan, apartmanan, mahallan, mekteban, cayanê kar, bazaran û komelê dinî yan civakîyan de beno. Her muhît dereceyê xususî yê xwe esto. Têkiliyê malbatî timarî, alîkarîya xanî, nasnamekerdış, pere, şıma, û piştgirîya hestî peyda kenê. Na fayde eşkenê bêrêra wext, ziyaret, zewac yan biryarê şexsî de bêrêra wacibîyetê. Rêzdarî bi silavkerdış, unvanan, cih dayış, verê mêvanu ra xizmetkerdış û bal dayışê kesanê pîran ra nîşan dano. Ciwan eşkenê tewra malbatanê nêzdî de pîran ra formalir qesey bikerê. Taarof alîkarîya pêşkêşkerdış, xwestış, dawetkerdış û rewşa civakî rê beno. Çunke gotışê edebî her wext nîyeta pratîkî rasterast nîşan nêdanê, rahetî ra tesdîqkerdış fayde esto. Cîran eşkenê xwarinê pê ra bıparêzê, zarokan bimêşê, paketan bigirê yan wextê nexweşî û rewşê lezgîn de alîkarî bikerê. Cıwıtışê apartmanî herweha baldayışê dengê zêde, derîyê hevpar, parkkerdış, çop û mesrefê binayî ra wazeno. Hevalî eşkenê nêzdî û mîyanê malbatî bibê. Bawerî timarî bi civînê dubare, xwarinê pê ra, alîkarîya hevdu û nasnamekerdış bi têkiliyê heyî zêde beno. Wextê umumî re wextî, xwestışê derheqê cilan, temasê bedenî, fotografî û têkilîya mêr û cîwan eşkenê ji tercîhê şexsî ferq bikerê. Merdimî goreyê nêrîşê xwe yê van hêviyan ferq kenê û goreyê wan davranış kenê. Îran de komelê etnîkî, zimanî, dinî û herêmî yê zaf estê. Cıwıtışê aşitî bi merak û rêzdarîya wekhevî ra piştgirî beno; stereotîp û muameleya newekhev ziyan dano. Nêrazîbî timarî serraştî bi awayê nêrasterast çareser beno, ta rûmet û têkiliyî biparêzê. Qeseykerdışê taybetî, kesê pê bawerkerde yan kompromîsê pratîkî eşkenê ji rûniştışê umumî baştir kar bikerê. Cıwıtışê baş her bawerî de lihevhatış lazim nêkeno. Ew sînorê zelal, razîbî, dadperwerî, bawerkerdış û parastışê agahîya taybetîya kesanê bınayî wazeno.