Kültür: İran'da

İran kültürüne çoğu zaman İran kültürü (farhang-e Irani) denir; bu ifade İran kültürü anlamına gelir. Kültür, binlerce yıllık göçlerin, krallıkların, dinlerin, ticaretin ve komşu halklarla temasın etkisiyle gelişmiştir. Aile, sosyal yaşamın merkezi bir parçasıdır. Akrabalar genellikle birbirlerini destekler, birlikte kutlama yapar ve önemli kişisel kararlara katılır. Misafirperverliğe büyük değer verilir. Misafirlere çay, meyve, tatlı veya yemek ikram edilebilir ve ev sahipleri çoğu zaman konuğun beklediğinden fazlasını sunmaya çalışır. Ritüel nezaket biçimi (Taarof), yaygın bir törensel nezaket uygulamasıdır. İnsanlar başlangıçta bir teklifi reddedebilir, bir şey vermekte ısrar edebilir veya alçakgönüllü ifadeler kullanabilir; bu nedenle dinleyenin gerçekten neyin kastedildiğini teyit etmesi gerekebilir. Fars şiiri, hikâye anlatıcılığı, müzik, bahçeler, halılar, hat sanatı ve mimari başlıca kültürel biçimlerdir. Hafez, Saadi, Ferdowsi ve Rumi gibi şairlerin eserleri günlük konuşmalarda ve kutlamalarda yer almaya devam eder. Yemek kültürü bölgeye göre değişir; ancak genel olarak pirince, ekmeğe, otlara, sebzelere, yoğurda, sulu yemeklere ve paylaşılan öğünlere önem verilir. Çay gündelik bir içecektir ve çoğu zaman ziyaretlere ve sohbetlere eşlik eder. İran kültürel açıdan çeşitlidir. Pers, Azeri, Kürt, Lor, Arap, Beluç, Türkmen ve diğer topluluklar kendilerine özgü dilleri, yemekleri, müzikleri, giysileri ve yerel gelenekleri yaşatır. Kamusal davranış, özel aile yaşamına göre daha resmi olabilir. Yaş, konum, cinsiyet, dinî uygulamalar, şehir veya köy yaşamı ve kişisel bakış açısı insanların davranışlarını şekillendirebilir. Bu nedenle İran'daki kültür tek ve değişmez bir yaşam tarzı değildir. Bu kültürü anlamaya gözlemle, saygılı sorularla ve bireysel farklılıklara alan tanımakla başlanır.