İran'da Dil

Modern Farsça; İran'da devlet yönetiminin, ülke çapındaki eğitimin, ulusal medyanın ve farklı dil grupları arasındaki iletişimin başlıca dilidir. Farsçada bu dile Fârsi denir. Farsça, Hint-Avrupa dil ailesinin İran dilleri koluna aittir. Dari ve Tacikçe ile akrabadır; ancak telaffuz, kelime dağarcığı, yazı ve yerel kullanım bakımından farklılık gösterir. Farsça, Arap alfabesinin bir biçimiyle sağdan sola yazılır. Bazı harfler Farsçaya özgü sesleri gösterir ve kısa ünlüler genellikle yazılmaz. Konuşma dili Farsçası ile resmî yazı dili Farsçası birbirinden farklıdır. Günlük konuşmalarda sözcükler sıklıkla kısaltılır ve yeni başlayanların ders kitaplarında karşılaşmadığı ifadeler kullanılır. İran çok dillidir. Azeri Türkçesini çok sayıda kişi konuşur; Kürtçe, Lurice, Arapça, Beluci, Türkmence, Gilaki, Mazenderanca ve daha küçük diller de bulundukları bölgelerde önem taşır. Bir kişinin ev dili; aile geçmişini, etnik kimliğini, yerel aidiyetini veya kültürel gururunu yansıtabilir. Pek çok kişi duruma göre ev diliyle Farsça arasında rahatça geçiş yapar. Farsçada nezaket; sözcük seçimine, unvanlara, zamirlere ve dolaylı ifadelere bağlıdır. Yabancılarla, yaşça büyük kişilerle, kamu görevlileriyle ve iş ortamında resmî dil kullanmak yararlıdır. Yaygın selamlaşmalar arasında merhaba anlamındaki salaam ve hoşça kal anlamındaki khodaa haafez bulunur. Merci teşekkür anlamında yaygın olarak anlaşılır; mamnun ve moteshakkeram ise farklı resmiyet düzeylerinde kullanılan Farsça karşılıklardır. İsimler Fars harflerinden Latin harflerine aktarılırken genellikle farklı biçimlerde yazılır. Günlük kullanımı tek bir aktarım sistemi belirlemediği için birden fazla yazım doğru olabilir. Temel Farsça öğrenmek İran'daki günlük yaşama erişimi kolaylaştırır; ancak bölgesel dillere saygının yerini tutmaz. Başlamak için çoğu zaman en iyisi, kişiye hangi dili tercih ettiğini sormaktır.