ਈਰਾਨ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਬਾਜ਼ਾਰ

ਬਾਜ਼ਾਰ-ਏ ਕਾਰ (bazaar-e kar) ਉਹ ਪੂਰੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਹੈ ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਕੰਮ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਲੱਭਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਖਾਲੀ ਅਸਾਮੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ਾਵਰ, ਪਰਿਵਾਰਕ ਅਤੇ ਭਾਈਚਾਰਕ ਸੰਪਰਕਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸਾਂਝੇ ਕੀਤੇ ਮੌਕੇ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਜਨਤਕ ਖੇਤਰ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਰਾਜ-ਸਬੰਧਤ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਬਾਜ਼ਾਰ ਦੇ ਅਹਿਮ ਹਿੱਸੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭਰਤੀ ਵਿੱਚ ਰਸਮੀ ਅਰਜ਼ੀਆਂ, ਪ੍ਰੀਖਿਆਵਾਂ, ਯੋਗਤਾ ਜਾਂਚਾਂ ਜਾਂ ਖ਼ਾਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਨਿੱਜੀ ਖੇਤਰ ਦਾ ਕੰਮ ਵੱਡੀਆਂ ਉਦਯੋਗਿਕ ਅਤੇ ਸੇਵਾ ਕੰਪਨੀਆਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਛੋਟੀਆਂ ਦੁਕਾਨਾਂ ਅਤੇ ਵਰਕਸ਼ਾਪਾਂ ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ ਹੈ। ਛੋਟੇ ਨਿਯੋਜਕ ਜਲਦੀ ਅਤੇ ਗੈਰ-ਰਸਮੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਭਰਤੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਵੱਡੀਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਅਕਸਰ ਵਿਵਸਥਿਤ ਅਰਜ਼ੀਆਂ ਵਰਤਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਵੈ-ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਆਮਦਨ ਕਮਾਉਣ ਦੇ ਆਮ ਤਰੀਕੇ ਹਨ। ਕਾਰੀਗਰ, ਡਰਾਈਵਰ, ਦੁਕਾਨਦਾਰ, ਕਿਸਾਨ, ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਅਤੇ ਆਨਲਾਈਨ ਸੇਵਾ ਪ੍ਰਦਾਤਾ ਮਿਆਰੀ ਨਿਯੋਜਕ ਰਾਹੀਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਥਾਂ ਸਿੱਧੇ ਗਾਹਕਾਂ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਗੈਰ-ਰਸਮੀ ਕੰਮ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਬਾਜ਼ਾਰ ਦਾ ਅਸਲ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲਾ ਆਸਾਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤ ਆਮਦਨ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਰਿਕਾਰਡ, ਸੀਮਤ ਬੀਮਾ ਕਵਰੇਜ ਅਤੇ ਸਮਝੌਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਵਾਉਣ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸਿੱਖਿਆ ਅਹਿਮ ਹੈ, ਪਰ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ ਇਕੱਲਾ ਢੁੱਕਵੀਂ ਨੌਕਰੀ ਦੀ ਗਰੰਟੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਨਿਯੋਜਕ ਤਜਰਬਾ, ਤਕਨੀਕੀ ਯੋਗਤਾ, ਸੰਚਾਰ, ਭਰੋਸੇਯੋਗਤਾ, ਭਾਸ਼ਾਈ ਹੁਨਰ ਅਤੇ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਣ ਦੇ ਸਬੂਤ ਵੀ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਥਾਂ ਮੌਕਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਨੌਕਰੀਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਲੜੀ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਛੋਟੇ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਪੇਂਡੂ ਖੇਤਰ ਸਥਾਨਕ ਉਦਯੋਗ, ਖੇਤੀਬਾੜੀ, ਵਪਾਰ, ਜਨਤਕ ਸੇਵਾਵਾਂ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਕਾਰੋਬਾਰਾਂ ’ਤੇ ਵਧੇਰੇ ਨਿਰਭਰ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਔਰਤਾਂ, ਨੌਜਵਾਨਾਂ, ਅਪੰਗਤਾ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖਰੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਜਾਂ ਨਿਯਮਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪੈ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਲਾਭਦਾਇਕ ਮਜ਼ਦੂਰੀ-ਬਾਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨਾ ਵਿੱਚ ਹਕੀਕਤੀ ਪੇਸ਼ਾਵਰ ਚੋਣਾਂ, ਕਾਨੂੰਨੀ ਪਹੁੰਚ, ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ’ਤੇ ਕੰਮ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਹੁਨਰ, ਸੰਪਰਕ ਅਤੇ ਖੋਜ ਦੇ ਕਈ ਮਾਧਿਅਮ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।