امروزی فارسی ایران دِ دولت، سراسری آموزش، ملی رسانه و خیلی زبانی گروه‌ها بین ارتباط اصلی زبانی هسته. فارسی‌زبان‌ها اِش ره «فارسی» گِنن. فارسی هندواروپایی زبان خانواده‌جه ایرانی شاخه هسته. دری و تاجیکی ره وابستگی دَره، اگرچه تلفظ، واژگان، نوشتن و محلی کاربست فرق دارِن. فارسی راستبهچپ، عربی خطی‌شکل ره کار زَنه. چند حرف فارسی آواها ره نشان دِنن و کوتاه واکه‌ها معمولاً نوشته نَوَشن. گپ‌زده فارسی و رسمی نوشته فارسی فرق دارِن. روزانه گپ‌زدن معمولاً واژه‌ها ره کوتاه کِنه و عبارت‌ها ره کار زَنه که تازه‌آموز ممکنه کتابی متنِش نشناسه. ایران چندزبانی هسته. ترکی آذربایجانی گویشور زیادی دَره؛ کوردی، لری، عربی، بلوچی، ترکمنی، گیلکی، مازرونی و چند کوچیکتر زبانها منطقهگی مهم هَستن. آدم خانه زبانی‌اش خانواده پیشینه، قومی هویت، محلی وابستگی یا فرهنگی سربلندی ره بیان کِنه. خیلی آدم‌ها شرایط مطابق خانه زبانی و فارسی بین راحت جابه‌جا بَون. فارسی ادب واژه‌گزینی، خطاب، ضمیر و غیرمستقیم عبارت‌ها دِه وابسته هسته. غریبه‌ها، بزرگ‌ترها، مسئول‌ها و کاری محیط دِ رسمی گپ کارآمد هسته. معمول سلام‌ها «سلام» هسته، بدرود «خداحافظ». «مرسی» تشکر برای خیلی‌ها روشن هسته؛ «ممنون» و «متشکرم» فارسی جایگزین‌هان که جورواجور رسمی سطح‌ها دِ کار رَنن. فارسی و لاتین حرفها بین جابه‌جا بَیی، نام‌ها معمولاً فرق‌جور نوشته بَون. چون یِک‌تا تبدیل سامانه روزمره کار ره کنترل نَکِنه، چند املا درست بَواشه. پایه فارسی یادگرفتن ایران روزانه زندگی ره دسترس‌پذیر کِنه، ولی منطقهگی زبانها دِ احترام ره جایگزین نَکِنه. آدمی ره بپرسه کدام زبان ره ترجیح دَنه، معمولاً بهترین شروع هسته.
ایران دِ زبان
فارسی، که معمولاً فارسی گِنِه، ایران دِ رسمی و همه‌گیرتر زبانی هسته. خیلی ایرانی‌ها ترکی آذربایجانی، کوردی، لری، عربی، بلوچی، ترکمنی، گیلکی، مازرونی یا دگه زبانها ره هم گپ زَنن. برای همین چندزبانی خانواده‌گی و اجتماعی زندگی معمول هسته.
VivAVia can make mistakes. Check important information.