ايران ۾ رومانوي لاڳاپا

رومانوي لاڳاپي کي فارسيءَ ۾ رابطهٔ عاشقانه (rabeteh-ye asheghaneh) چئي سگهجي ٿو. ايران ۾ لاڳاپا غيررسمي جذباتي ساٿ کان وٺي شاديءَ ڏانهن ويندڙ باقاعدي رشتو طئي ڪرڻ تائين مختلف آهن. جوڙا دوستن، مائٽن، تعليم، ڪم يا روزمره سماجي زندگيءَ وسيلي ملي سگهن ٿا. ڪي ماڻهو پنهنجو ساٿي پاڻ چونڊين ٿا، جڏهن ته ڪي شروعاتي مرحلي کان ئي خاندان جي شموليت کي قبول ڪن ٿا يا ان جي اميد رکن ٿا. خواستگاري (khastegari) شاديءَ جي ارادي سان ٿيندڙ روايتي ملاقات يا رشتو پيش ڪرڻ جو طريقو آهي، جنهن ۾ امڪاني جوڙو ۽ اڪثر سندن خاندان شامل هوندا آهن. ان جو روپ مختلف ٿي سگهي ٿو، ۽ اهڙي ملاقات ۾ حصو وٺڻ سان ڪنهن به شخص جو آزاديءَ سان چونڊ ڪرڻ جو حق ختم نٿو ٿئي. خاندان جي منظوري جذباتي، سماجي يا عملي سببن لاءِ اهم ٿي سگهي ٿي. تنهن هوندي به خاندان جي راءِ کي ڪيتري اهميت ڏجي ٿي، اهو ماڻهن ۽ گهرن ۾ گهڻو مختلف آهي. عوام ۾ پيار جو اظهار ۽ مخلوط صنفن جي وچ ۾ ميل جول ڪجهه ٻين سماجن جي ڀيٽ ۾ وڌيڪ محدود ٿي سگهي ٿو. جوڙا اڪثر اهو طئي ڪندي رازداري، ساک، خاندان جي ڄاڻ ۽ ملڻ جي جاءِ جو خيال رکن ٿا ته ڪٿي ۽ ڪيئن ملجي. سنجيده ساٿين کي قدرن، مذهب، تعليم، ڪم، رهائش، ٻارن، پئسن، سار سنڀال ۽ خاندان سان حدن تي ڳالهائڻ جي ضرورت اڪثر پوي ٿي. جڏهن ٻنهي جون شاديءَ بابت اميدون مختلف هجن ته صاف ڳالهه ٻولهه خاص طور اهم آهي. رضامندي رضاڪارانه ۽ جاري رهڻ گهرجي. پيار، خانداني شموليت، تحفا، مڱڻو يا اڳوڻو اتفاق ڪنهن کي به ساٿيءَ تي ضابطو رکڻ، ڌمڪائڻ، نگراني ڪرڻ يا مجبور ڪرڻ جو حق نٿو ڏئي. رومانوي لاڳاپا ساٿ، واڌ ويجهه ۽ گڏيل منصوبن جو ذريعو ٿي سگهن ٿا، پر راز رکڻ يا ٻاهرين دٻاءُ سبب پريشاني پيدا ٿي سگهي ٿي. جڏهن لاڳاپو حفاظت، رهائش، مالي حالت يا خانداني لاڳاپن تي اثر وجهي ته ڀروسي واري مدد ۽ سوچي سمجهي فيصلا اهم آهن.