Irak’ta Sanat

Irak’ta sanat; görsel sanatları, mimariyi, müziği, şiiri, hikâye anlatıcılığını, tiyatroyu, filmi, dansı, hat sanatını, dokumaları, metal işçiliğini, ahşap işçiliğini ve seramiği kapsar. Biçimler ve anlamlar bölgelerle topluluklar arasında farklılık gösterir. Eski yerleşimlerde Mezopotamya toplumlarından heykeller, kabartmalar, mühürler, mimari yapılar ve yazılı nesneler bulunur. Bunlar arkeolojik mirastır ve sonraki dönemlerdeki Irak sanatının tümüyle aynı şey değildir. İslam sanatı; hat sanatına, geometrik ve bitkisel desenlere, el yazması geleneklerine, cami mimarisine ve süslü nesnelere katkıda bulunmuştur. Hristiyan, Ezidi, Mandean ve diğer topluluklar da kendilerine özgü sanatsal ve kutsal gelenekleri sürdürür. Şiirin kamusal ve özel ifadede önemli bir yeri vardır. Klasik biçimler; modern şiir, sözlü icra, şarkı sözleri ve Arapça, Kürtçe, Süryanice, Türkmence ve diğer dillerde şiirle yan yana var olur. Irak makamı, özellikle Bağdat’la ilişkilendirilen önemli bir şehir müziği geleneğidir. Kırsal müzik, Kürt müziği, dinî kıraat, popüler şarkılar ve yeni tarzlar çok daha geniş bir ses dünyasını oluşturur. Modern Iraklı görsel sanatçılar yerel simgeleri, hat sanatını, soyutlamayı, gerçekçiliği, siyasi düşünceyi ve uluslararası teknikleri bir arada kullanmıştır. Göç ve sürgün de sanatın temalarını ve ağlarını biçimlendirmiştir. El sanatları çoğu zaman güzelliği günlük kullanımla birleştirir. Halılar, dokuma ürünleri, takılar, bakır eşyalar, oyma ahşap, çömlekçilik ve süslü ev eşyaları bölgesel becerileri ve aile bilgisini yansıtabilir. Çatışmalar, sansür, yerinden edilme, kültür kurumlarının zarar görmesi ve mirasın yasa dışı biçimde kaybedilmesi sanat yaşamını sınırlamıştır. Buna rağmen sanatçılar öğretmeyi, korumayı, icra etmeyi, belgelemeyi ve yeni eserler üretmeyi sürdürür.