Irak’ta Din

Irak’taki insanların çoğunun dini İslam’dır. Şii ve Sünni Müslümanlar İslam’ın temel esaslarını paylaşırken bazı tarihsel konularda, dinî otoritelerde, ritüellerde ve topluluk geleneklerinde farklılık gösterir. Irak’ta önemli İslami merkezler ve kutsal yerler bulunur. Necef ve Kerbela Şii İslam için özellikle önemlidir; birçok Sünni camisi, okulu, türbesi ve tarihî merkezi ise ülkenin dört bir yanına yayılmıştır. Irak’taki Hristiyan topluluklar arasında Arapça, Süryanice ya da başka litürji dillerini kullanan çeşitli kiliseler ve gelenekler bulunur. Bu toplulukların bölgedeki geçmişi yüzyıllar öncesine uzanır. Ezidiler, tarihsel olarak Irak’ın kuzeyinde yoğunlaşmış, kendine özgü bir dini ve topluluk kimliğine sahiptir. Mandeanlar ayrı ve eski bir dinî geleneği izler; bu gelenekte akan su özel bir ritüel öneme sahiptir. Başka dinî ve inanç kimlikleri de Irak’ın toplumsal tarihinin parçası olmuştur. Göç, zulüm ve yerinden edilme; toplulukların büyüklüğünü, konumunu, kamusal görünürlüğünü ve güvenliğini değiştirmiştir. Dinî yaşam; günlük namazı, haftalık ibadeti, orucu, hac ziyaretini, hayır işlerini, kutsal yemekleri, tören alaylarını, eğitimi ve aile merasimlerini kapsayabilir. Her uygulamanın biçimi dine, kola, yöreye ve kişiye bağlıdır. Dinî takvimler ziyaretleri, yemekleri, çalışma düzenini, trafiği ve kamusal davranışları etkiler. Ramazan, Ramazan Bayramı, Kurban Bayramı, Aşura, Erbain, Noel, Paskalya ve topluluklara özgü kutsal günlerin anlamları ve uygulamaları farklıdır. Din kişisel olduğu kadar kamusal bir olgudur. Iraklıların bazıları inançlarını yoğun biçimde yaşar, bazıları daha az bağlı ya da sekülerdir. Bir kişinin inancı adından, giyiminden, memleketinden ya da topluluk kimliğinden çıkarılmamalıdır.