محیط زیست د عراق

عراق دشت‌های خشک، دره‌های رودخانه‌ای، کوهستان‌های شمال، زمین‌های کشاورزی، شهرها و تالاب‌های جنوبی ره داره. ای محیط‌ها از راه آب، باد، حیات‌وحش، جابه‌جایی، کشاورزی و فعالیت آدم‌ها به هم وصل‌ان. رودخانه‌های دجله و فرات (Tigris and Euphrates) واسه آب خوردن، آبیاری، صنعت، بوم‌سازگان‌ها و زندگی روزانه خیلی مهم‌ان. مقدار و کیفیت آب می‌تونه بر پایه جای و فصل فرق کنه؛ آلودگی و مصرف ناکارآمد هم مقدار آب سالمِ در دسترس ره کم کوته. تابستون‌های گرم، بارش کم، خشکسالی و بادهای نیرومند شرایط محیط زیست ره شکل دن. توفان گردوخاک یه ویژگی طبیعی منطقه‌ای هسته، اما خاک خشک، کم‌شدن پوشش گیاهی، آسیب زمین و ساخت‌وساز می‌تونن گردوخاک هوایی ره شدیدتر کنن. آلودگی هوا می‌تونه از رفت‌وآمد، ژنراتورها، صنعت، فعالیت‌های نفت و گاز، سوزاندن زباله و سوخت‌های خونه بیاد. اثرش معمولا نزدیک جاده‌های شلوغ، نواحی صنعتی، آتش‌سوزی‌ها و جاهای کم‌تهویه بیشتر هسته. مدیریت زباله معمولا جمع‌کردن زباله‌های خونه، خدمات شهرداری، جمع‌کننده‌های خصوصی، محل‌های دفع و بازیابی غیررسمی مواد قابل استفاده ره دربرمی‌گیره. هرجا جمع‌آوری یا دفع کنترل‌شده ضعیف هسته، ریختن زباله و سوزاندن روباز می‌تونه محله‌ها، خاک، هوا و آبراهه‌ها ره آلوده کوته. خاک از فرسایش، شوری، استفاده بیش‌ازحد، آلودگی و از دست رفتن پوشش گیاهی آسیب می‌بینه. د مناطق کشاورزی آبی، زهکشی بد و جمع‌شدن نمک می‌تونه بهره‌وری ره کم کوته و به تخریب زمین کمک کنه. تالاب‌های میان‌رودان (Mesopotamian Marshes)، که بیشتر با نام اَهوار (Ahwar) شناخته می‌شن، تالاب‌های مهم جنوب عراق‌ان. ای تالاب‌ها از حیات‌وحش، ماهیگیری، دام، نی، زندگی محلی و چشم‌انداز فرهنگی ویژه عرب‌های مردابی (Marsh Arab) پشتیبانی کنن، اما به آب کافی و مناسب وابسته‌ان. حفاظت محیط زیست د عراق دربرگیرنده مقام‌های ملی و محلی، نهادهای آب و کشاورزی، شهرداری‌ها، کسب‌وکارها، دانشگاه‌ها، گروه‌های محلی و خانواده‌ها هسته. پیشرفت عملی به خدمات قابل اعتماد، اجرای مقررات، مشارکت مردم، استفاده بهتر از منابع و همکاری در مرزهای اداری و ملی وابسته هسته.