Vive ansem an Itàlia

La coesistensa a comensa an riconossendo j’autre persone coma visin, coleghe, compan ëd scola e membr ëd comunità. Nazionalità, religion, età, disabilità, forma dla famija o rèddito a descrivo pa l’identità completa d’na persona. Tante persone a viv-o ant un condominio, un edifici o compless con cà private e spassi comun. I resident a peulo condividere l’entrada, le scale, j’ascensor, ij cortil, ij tèit, ij cost e le regole. Ël rumor, ij rifiut, ël parchegi, ij besti, la pulissìa e l’us ëd ij spassi comun a son cause frequente ëd disacòrdi. Na conversassion calma e faita an temp a l’é normalment pì eficace che lassé cresce l’irritassion. Saluté ij visin a l’é comun, ma ël livel ëd familiarità a cambia. Certe comunità a condivido regularment ajut e informassion, mentr d’autre a protegio pì la soa riservatezza. Le scole, ij club ëd sport, le associassion cultural, le comunità religiose, ij grop ëd volontariat e ij spassi public a raduno persone con background diferent. Na cooperassion pratica repetùa a peul costrue la fiducia. La società italiana a comprend famije local ëd longa data, migrant intern, migrant internassionaj, refugià, famije multilingue e persone con identità miste. L’inclusion a funziona mej quand ij neuv rivà a peulo partecipé sensa dovè cancela sò background. Ël disacòrdi a l’é normal ant la vita condivisa. J’insult, le minasse, la discriminassion e la colpa coletiva a danegio la sicureza, mentre regole ciàire e na mediazion giusta a rendo le solussion pì possìbij. La vita publica a combina derit e responsabilità. Le persone a ne guadagno quand a rispet-o ij spassi comun, a cerco informassion fidà, a giuto ij visin vulnerabil e a trato ij problem për ij canaj comunitari adati. Ël sens d’apartnensa a ven col temp, con la lenga, l’affidabilità, l’ajut mutual e le esperiense condivise. Le pì cit azion repetùe a conto sovens pì ëd grand declarassion su la comunità.